Των ονείρων το φως

της Κρυσταλλένιας Γαβριηλίδου

Ήθελα να σου πω.
Πως τα βράδια δεν κοιμάμαι
αν δεν κλείσεις των ουρανών μου το φως.
Να σβήσεις τα αστέρια
να διώξεις το φεγγάρι
να το εξορισεις
ή να το βάλεις για ύπνο
δε με νοιάζει
να χαμηλώσεις της πόλης τα φώτα
και να κλείσεις τη φωνή του κόσμου.
Τότε θα μπορώ εγώ να είμαι.
Σ’ αυτή την ησυχία να μ’ ακούσω.
Στην σιωπή να με βρω.
Να σε δω.
Στων ονείρων το φως.
Τα βράδια δεν κοιμάμαι αν δε δώσεις τροφή στα όνειρα μου,
να ταιστούν, να μεγαλώσουν να ξυπνήσουν κι αύριο.
Απ’ το κρεβάτι να σηκωθούν.
Να ντυθούν με χαμόγελα νέα και χρώματα διαφορετικά.
Να τα φορέσω και γω, έξω να βγω με ήλιο φωνές και τ’ αστέρια από χθες. 

Tags: Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου, Των ονείρων το φως

Related Posts

Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

0 shares

See You In FB