Μοιάζεις

της Kate Hilverost

Πόσο μου μοιάζεις.
Σχεδόν με τρομάζεις.
Σα να είμαι εγώ, μια άλλη μορφή, μια άλλη όψη, μια άλλη εκδοχή, τόσο εγώ.
Νομίζω πως μου μοιάζεις, όταν μου χαμογελάς και με κοιτάζεις.
Κάθε που θυμώνεις και σκοτεινιάζεις.
Στις σκυθρωπές μου μέρες με ταράζεις.

Μου μοιάζεις σε κάθε ανέκφραστη έκφραση και σε κάθε ανείπωτη λέξη.
Στην ταραχή, στην τρέλα, στη σιωπή.
Κάθε που γίνεσαι παιδί, κάθε που δειλιάζεις.
Κι όταν χαράζει με τον ήλιο μοιάζεις, στα χρώματα, στη λάμψη.
Στη γαλήνη, στην ηρεμία, κάπου μοιάζεις.

Και στους διαβάτες μοιάζεις.
Και στη νύχτα, που όλο φωτιές ανάβει.
Και πάλι στη νύχτα, δεν ξέρεις τι κρύβει.
Ούτε εγώ ξέρω τι κρύβεις, τι φοβάσαι, τι αισθάνεσαι.
Θυμίζεις θάλασσες και φουρτούνες που κορμιά, ψυχές και ύπνους έχουν πάρει.
Όλα τα θυμίζεις κι όλα κάνεις πως τα ξεχνάς κάθε που προσπερνάς.

Tags: Kate Hilverost, Μοιάζεις

Related Posts

by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

0 shares

See You In FB