Λάθους επιστροφή

του Παναγιώτη Μπουντζιούκα

Το γνώρισα το λάθος και το ξέρω. Έμεινα πολύ καιρό παγιδευμένος στο σκοτάδι του κι έμαθα, ψηλαφίζοντας, την κάθε του γωνία. Δεν ήταν όμως κάποιο απρόοπτο φως, που ανεξήγητα με τράβηξε έξω. Μόνο συνήθισε το μάτι και είδα δρόμο διαφυγής. Αυτό με κάνει, άραγε, λιγότερο ή περισσότερο κακό; Θα μετρήσει η αμαρτία στην τελική καταμέτρηση ή θα αφεθεί; Γιατί μετάνοια δε θα υπάρξει.

Δε βρίσκω απάντηση στη σύγκριση, θα βρω όμως στην υπέρθεση. Είμαι ο χειρότερος όλων. Μπορεί τελικά η συγγνώμη σου να μην είχε γεύση υποκριτική. Όσο περίτεχνα κι αν νόμιζα ότι την έκρυψες, ποτέ δε σε πίστεψα για ντελικάτο στο ψέμα, άνθρωπο. Μπορεί εγώ να παρεξήγησα, νιώθοντας άσχημα στο άκουσμα της. Ίσως ήθελες πράγματι τη συμφιλίωση. Δεν είναι όμως υποκριτικό να ζητάς συγγνώμη για κάτι που δεν έκανες; Αν δεν υποτιμάς τον άλλο με αυτή σου την ειρωνεία, τότε σίγουρα υποτιμάς τον εαυτό σου.

Ξέρω, με αρκετή βεβαιότητα, ότι είμαι άδικος. Με αυτή μου την παραδοχή και χωρίς διάθεση να αλλάξω, δε σου αξίζω. Γι αυτό άσε με να επιστρέψω στο λάθος και το σκοτάδι του. Στις γωνίες του φώλιασαν οι αμφιβολίες. Γλύτωσε με από την καλοσύνη σου-προσποιητή ή όχι. Άσε με μόνο. Συνήθισα.

Tags: Λάθους επιστροφή, Παναγιώτης Μπουντζιούκας

Related Posts

Παναγιώτης Μπουντζιούκας
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

0 shares

See You In FB