Απώλεια

του Panos Lagios

Μεγάλο ταμπού η Απώλεια τελικά, σαν πάει η κουβέντα εκεί θέλουμε εσπευσμένα να αλλάξουμε θέμα, μακάβριο άκουσμα είτε ζει ο άνθρωπος που “χάθηκε” είτε όχι, αν ζει θα του αλλάξουμε ετικέτα, θα το πούμε χωρισμό, διαζύγιο η πιο απλά «αντίο» όμως θάνατο δεν θα το ονομάσουμε και ας πολύ καλά γνωρίζουμε ότι έτσι την βιώνουμε την απώλεια σχεδόν όλοι μας…

Όλοι όμως;

Όχι! Υπάρχει η μερίδα των Μυημένων! Υπάρχουν εκείνοι που είχαν την τύχη να «χάσουν» αρκετές φορές ζώντες ανθρώπους, να θρηνήσουν όπως τους νεκρούς ψυχές που ζουν ακόμη σε τούτη την πλάση σε καρδιές σε σκέψεις, και έτσι κάθε φορά μια μικρή μετάλλαξη μετά από κάθε απώλεια ένα ακόμη βήμα, κάποιοι έχουν φτάσει στο επίπεδο του «άτρωτος» έχουν απαλλαχτεί από τον φόβο της επόμενης απώλειας και ασφαλώς καθόλου δεν τους ενδιαφέρει να κατακτήσουν μια ψυχή, στο νου μου γυρνά η φράση «δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβάμαι τίποτα, είμαι ελεύθερος…»

Κανένα ταμπού δε μπορεί να σταθεί μπροστά στην εξοικείωση, η επανάληψη θα το υποβαθμίσει μέχρι του σημείου που ακόμη ακόμη θα το εκμηδενίσει…

«Γέμισε ο τόπος νεκρούς για μένα», είπα και μορφασμό το πρόσωπο μου στον πόνο δε σάλεψε, ένιωθε, ήθελε να αντιδράσει μα είχε μάθει πλέον πως όταν πονάς δεν κάνει καμία διαφορά η γκριμάτσα…

Tags: Panos Lagios, Απώλεια

Related Posts

Panos Lagios
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

0 shares

See You In FB