Απωθημένο

της Βασιλικής Κόντε

Λέξη που κρύβει πόνο, αγάπη κι ένα αναπάντητο γιατί. Όσο ευτυχισμένη κι αν είναι ζωή σου δεν σημαίνει πως δεν έχεις απωθημένα. Τα χειρότερα όμως, είναι κείνα τα γαμημένα, ερωτικά απωθημένα που ‘ρχονται κάποιες βραδιές ή εντελώς ξαφνικά, και σου χτυπούν την πόρτα. Με το έτσι θέλω. Γλιτώνει κανείς ποτέ από τ’ απωθημένα του;

Όταν ερωτεύεσαι κάποιον με την πρώτη ματιά, επειδή σου έκανε το «κλικ» δεν σκέφτεσαι αν είναι το κατάλληλο πρόσωπο για σχέση. Η καρδιά σου χτυπάει δυνατά, το στομάχι σου έχει πεταλούδες κι εσύ αφήνεσαι. Και όπου βγει. Στον έρωτα και στην αγάπη όμως είσαι μόνος. Μόνος ερωτεύεσαι, μόνος αγαπάς, μόνος παλεύεις. Δεν σε αφορά τι κάνει ο άλλος. Εσύ τα δίνεις όλα. Οι τυχεροί είναι αυτοί που μπορούν να μοιραστούν την αγάπη και τον έρωτα με το πρόσωπο που αγαπούν. Είναι όμως και μια κατηγορία, «λιγότεροι τυχερών» που δεν έχουν ανταπόκριση στα συναισθήματα τους. Έτσι δημιουργούνται τα απωθημένα.

Απωθημένο είναι οι ανεκπλήρωτες ματιές που έχετε ανταλλάξει, τα ανεκπλήρωτα όνειρα σου, οι ανεκπλήρωτες ανάσες που πήρες. Για να ζεις μόνο για εκείνον. Είναι το άτομο που έζησε μες την καρδιά σου, που έκανες όνειρα και πίστευες ότι μπορούσες να του δώσεις τα πάντα. Αλλά ποτέ δεν τον έζησες. Ήθελες να τον φωνάζεις «μάτια μου» και να το εννοείς.

Απωθημένο, δημιουργείται όταν οι καταστάσεις δεν είναι ξεκάθαρες. Κάποια μηνύματα που στέλνατε μια στο τόσο, κάτι ματιές που σήμαιναν πολλά, κάτι συναντήσεις τα βράδια, να μην σας δει κανείς. Όμως ανάμεσα σ’ αγάπες και λουλούδια το νόημα χανόταν. Το θέμα δεν προχωρούσε ούτε σταματούσε. Κι εσύ παρέμενες, κολλημένος, εκεί, με μια ελπίδα κρυφή να προχωρήσει το θέμα. Μα πόσο δύσκολο είναι να αγαπάς κάποιον και να μην σε αγαπά πίσω; Πόσο ψυχοφθόρο είναι να θέλεις να δώσεις τη ζωή σου ακόμα κι ο άλλος να μην ξέρει τι θέλει;

Μερικοί άνθρωποι, προτιμούν το εφήμερο και το ανέπαφο. Θέλουν να ικανοποιείται η σαρκική τους ηδονή και να επηρεάζεται ο ψυχικός τους κόσμος. Προτιμούν λοιπόν να μην δοκιμάσουν το δύσκολο, που θα σε πονέσει μα θα σε κάνει να δεις τη ζωή αλλιώς. Φοβούνται ν’ αγαπήσουν. Μήπως πληγωθούν. Αλλά η αληθινή αγάπη, δεν σε πληγώνει. Αυτό που σε πληγώνει είναι το πρόσωπο. Όχι το συναίσθημα. Η αγάπη μας δίνει φτερά για να πετάξουμε, νόημα για να ζούμε, όχι δάκρυα στα μάτια μας.

Είναι επίπονο και ψυχοφθόρο να ‘χεις απωθημένα. Απωθημένο λοιπόν, είναι ο σκελετός που κρύβεται μες την ψυχή σου. Και στο συρτάρι με τις αναμνήσεις μιας ζωής.

Φωτιά στα απωθημένα λοιπόν.

Tags: Απωθημένο, Βασιλική Κόντε

Related Posts

Βασιλική Κόντε
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

0 shares

See You In FB