Αποστάσεις

της Μαίρης Τσιόικα

Οι αποστάσεις μοιάζουν
με κλαδιά πυκνά.
Πίσω τους φωλιάζουμε.
Σε φυλλώματα ανάμεσα.
Αναπηδά σαν φως,
η ελπίδα του έρωτά σου.
Σωπαίνουν οι πόθοι
όπως οι γόπες στα οδοστρώματα.
Και πάλι ανάβουν,
ώσπου να καούν τα ξεροκλάδια.
Να αντικρίζω τη μορφή σου,
πίσω τους σιγά σιγά.
Και μυστικά να ενώνεται η σάρκα σου,
με της αντάμωσης την προσμονή μου.

Tags: Αποστάσεις, Μαίρη Τσιόικα, Ποίηση

Related Posts

Μαίρη Τσιόικα
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

0 shares

See You In FB