Χωρίς υποσχέσεις

της Kate Hilverost

Έχει περάσει καιρός όταν σκέψεις σαν αυτές που θα καταθέσω είχαν περάσει από το μυαλό μου.
Το σκέφτηκα πολύ, πολλές φορές, ακόμα το σκέφτομαι. Συνέχεια.
Ίσως από τους ανθρώπους που δεν ζητήσαμε ποτέ τίποτα να περιμέναμε τα πιο πολλά.
Ίσως εκείνοι που ποτέ δεν μας υποσχέθηκαν τίποτα να περιμέναμε να μας δώσουν κάτι. Κάτι παραπάνω απ’ όσα θα θέλαμε να μας δώσουν.
Ίσως εκείνοι που δεν ήταν πολλά υποσχόμενοι να περιμέναμε να κάνουν θαύματα.
Από το μηδέν να σου δώσουν το ένα. Όχι κανένα. Κάτι για μένα.
Θυμάμαι μια φορά πριν πολλούς καιρούς, περασμένους, μα καθόλου ξεχασμένους μια ψυχή που γυμνή ήρθε. Δεν ζήτησε ποτέ αλλά ούτε και περίμενε να πάρει. Ήταν πολλά υποσχόμενη αλλά ποτέ δεν έδωσε υποσχέσεις. Με γοήτευσε. Με κέρδισε με την απλότητα της.
Δεν είχα προσδοκίες αλλά αλήθεια σας λέω με το τίποτα με κέρδισε. Δεν απαίτησε την προσοχή, δεν ζητιάνεψε τα χάδια. Ό,τι πήρε με την αξία του το κέρδισε.
Δεν έγινε ποτέ το κέντρο της προσοχής, πάντα καθόταν στη γωνία. Κι εγώ εκείνη τη γωνία την πρόσεξα. Μετρούσε η σεμνότητά της πιο πολύ απ’ όλα τα κέντρα που μου προσέφεραν.
Η διαφορετικότητα των ψυχών είναι που πρέπει να μας γοητεύει. Ό,τι είναι τυποποιημένο καταλήγει και φθηνό. Η ποιότητα κάνει τη διαφορά, το σπάνιο κοστίζει και οι άνθρωποι προτιμούν την ευκολία τους, δεν μοχθούν αρπάζουν ό,τι βρουν μπροστά τους, να γεμίσουν ότι είναι άδειο μέσα τους, απ’ όλες τις απόψεις.
Αξίες. Χωρίς αξία. Ποια αξία;
Χωρίς προσδοκίες. Χωρίς τίποτα, για πάντα κάτι.
Κάτι λιτό αλλά πολύ πλούσιο.
Τη βλέπεις την ομορφιά. Τον θησαυρό, από το τίποτα για πάντα κάτι.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Kate Hilverost
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

76 shares

See You In FB