Xρυσόσκονη

της Μαρίας Βίτσας-Σουλιώτη

Ψηλαφίζω τη μαγεία των ημερών
με παιδικό ενθουσιασμό και αφέλεια.
Αγγίζω τη χρυσόσκονη των στολιδιών
με περισσή χαρά και λαχτάρα.
Απολαμβάνω με δέος την γιορτινή λάμψη
στο χώρο, στο χρόνο, στο νου.
Στα χείλη μια γλυκόπικρη γεύση
γυρεύει άλλοθι.
Κάτω από τη χρυσόσκονη,
μέσα από τη λάμψη,
αναδύονται κρυμμένες ευχές.
Ελπίδες χρωματιστές που ξεθώριασαν
περιμένοντας μια λιακάδα.
Στριμωγμένα θέλω, πλάι
σε ανίκητα πρέπει.
Μα η χρυσόσκονη διαπερνά
μαγικά τα δάχτυλά μου.
Μπαίνει στο δέρμα,
ποτίζει το μυαλό,
φτάνει στην ψυχή.
Ό,τι αγγίζω αστράφτει,
ό,τι ακουμπώ φωτίζεται.
Λάμπουν οι σκέψεις,
ακτινοβολεί η ματιά.
Η χρυσόσκονη γίνεται
άστρο φωτεινό,
φως ανέσπερο στον χειμωνιάτικο ουρανό.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Μαρία Βίτσα-Σουλιώτη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

23 shares

See You In FB