Ώρα μηδέν

της Μαρίας Βίτσας-Σουλιώτη

Κοιτάζεις εμβρόντητος το ρολόι.
Οι δείκτες του κινούνται
ακούραστα,αδιάκοπα.
Αλλάζουν διαρκώς τη θέση τους στο χώρο.
Κυνηγούν το χρόνο που βιάζεται.
Μαζί τους κινείσαι κι εσύ,
γρήγορα, νευρικά.
Καρδιοχτύπι και αγωνία στην πορεία σου.
Τρέχεις ασθμαίνοντας να προφτάσεις.
Να προχωρήσεις.
Να προηγηθείς.
Να προλάβεις.
Το λεωφορείο, τη δουλειά,
την αγάπη, τη ζωή.
Πώς να πιαστείς στο χρόνο;
Πώς να παγιδεύσεις τη στιγμή;
Κρύβεις το ρολόι στη χούφτα σου.
Γαντζώνεσαι από τους δείκτες
να τους καθυστερήσεις,
να τους σταματήσεις.
Παρασύρεσαι στο ρυθμό τους,
στην αέναη κίνησή τους.
Το ρολόι συγχρονίζει
την αναπνοή σου.
Καθορίζει τις σκέψεις σου,
ελέγχει τις πράξεις σου,
χειρίζεται τα αισθήματά σου.
Τα όνειρα τρέχουν και εσύ
κοιτάς έντρομος το ρολόι.
Πώς πέρασε η ώρα;
Πού πήγε η ζωή;

Ετικέτες: ,

Related Posts

Μαρία Βίτσα-Σουλιώτη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

30 shares

See You In FB