Βλέμμα παράλληλο

του Παναγιώτη Μπουντζιούκα

Μια ανταλλαγή φιλοφρονήσεων από τυπικότητα και ίσως λίγη ευγένεια. Δύο παράλληλα βλέμματα της μιας στιγμής που γρήγορα η ντροπή τα εφάπτει στο άπειρα αδιευκρίνιστο. Εκεί που μόνο η άβολη σιωπή βρίσκει γόνιμη γη.
Κι έπειτα η κάθε κίνηση μαζεμένη. Η κάθε λέξη μετρημένη. Μην τυχόν δοθεί λάθος εντύπωση. Χωρίς να αφεθούν περιθώρια στην παρεξήγηση ν’ αναπτυχθεί.
Μόνο μια αέναη, κυκλοστρεφής στιχομυθία, με διαφορετική αρχή, μα ίδιο συμπέρασμα κάθε φορά. Με το μυαλό να δουλεύει συνεχώς, πασχίζοντας να βρει καινούργιο επιχείρημα. Τροφοδοτώντας το ίδιο και το ίδιο θέμα. Ενώ η καρδιά αγκομαχά να κρατήσει το μυστικό της κάτω απ’ αυτό.
Θα ήταν ο ένας καλός αφηγητής κι ο άλλος ακόμη καλύτερος ακροατής αν αφήναμε το συναίσθημα να καθοδηγήσει το στόμα μας και η κατανόηση τα αυτιά μας. Αν σκεφτόμασταν λιγότερο ενοχικά, απαλλαγμένοι από το άγχος του ενδεχομένου. Το φόβο του όχι. Τη βεβαιότητα του ναι.
Η τόλμη θα ησύχαζε το νου και η αλήθεια την καρδιά. Και τα βλέμματα παράλληλα πια, θα ‘διναν φωνή στα μάτια. Το προοίμιο του διηγήματός μας θα’ χε γραφτεί ιδανικά.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Παναγιώτης Μπουντζιούκας
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

44 shares

See You In FB