Βάλε τη ζακέτα σου, κρυώνω

της Βάσιας Καλαϊτζόγλου

Κάθισε δίπλα μου, άργησα να καταλάβω πως είσαι η καλύτερη παρέα μου. 
Στρίψε ένα τσιγάρο, θα βάλω εγώ τη μουσική.
Με καταλαβαίνεις καλύτερα από τον καθένα, γι’ αυτό χαμογελώ περισσότερο όσο σε γνωρίζω. 
Έχεις τα στραβά σου, όλοι τα ‘χουν αλλά πάντα ήσουν εκεί για μένα να με σηκώνεις κάθε φορά που γλιστρούσα στην άβυσσο. Να μου δίνεις ελπίδα σε κάθε απογοήτευση και να πιστεύεις σε εμένα ακόμα και μετά από κάθε αποτυχία μου.
Να χτυπά δυνατά η καρδιά σου σε κάθε επιτυχία και να με στηρίζεις σε κάθε απόφαση.
Γι’ αυτά σε ευχαριστώ! Κι είναι τόσα πολλά, που καμιά επιφάνεια δεν τα χωρά. 
Και εγώ, ξέρεις, δεν ήμουν όσο σωστή έπρεπε απέναντί σου.
Υπήρχαν φορές που σε πλήγωσα, που σε έκανα να δακρύσεις, φορές που δεν σε άκουσα και έκανα το δικό μου χωρίς να με νοιάζεις. Σε βύθιζα μαζί μου. Σε άφηνα να χάνεσαι. Απέφευγα να σε γνωρίσω, με τρόμαζες.
Γι’ αυτές τις φορές σου ζητώ συγγνώμη. 
Όμως τελικά σε αγάπησα. Σε γνώρισα!
Δεν θα σε χάσω ξανά. Θα σε υποστηρίζω και δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να σε πληγώσει.
Άλλωστε στο τέλος θα έχω μόνο εσένα.
Θα έχεις μόνο εμένα. 
Σ’ αγαπώ κι ας με λένε τρελή που μιλάω μόνη!
Είναι μέχρι να γνωρίσουν και να αγαπήσουν κι εκείνοι εκείνους.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Βάσια Καλαϊτζόγλου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

45 shares

See You In FB