Τυχαίες συναντήσεις

της Ράνιας

Ήταν πολύ μακριά από την καρδιά της για να την ακούσει να χτυπάει… Δεν την άκουσε να πνίγεται μες στο ίδιο της το αίμα, από την ζήλια της που τον ακουμπούσαν οι αχτίδες του μεσημεριανού ήλιου στην κοντινή μας Κεφαλλονιά. Έσκασε που εισχωρούσαν μέσα του παραπάνω από εκείνη και σταμάτησε πεισματάρικα να χτυπάει για λίγο. Πόνοι αντήχησαν στην μακρινή θάλασσα. Μια γυναίκα πνιγόταν. Εκείνος έτρεξε. Την έβγαλε έξω. Την ακουμπούσε ζουλώντας την τώρα. Εκείνη δεν συνερχόταν. Εκείνος την φίλησε. Η καρδιά της θυμήθηκε. Η γυναίκα τραντάχτηκε. Πετάχτηκε πάνω και κοίταξε τον Γιώργο.

« Τι κάνεις εδώ; »

«Μάλλον το έχει η μοίρα μας να σε σώζω.»

«Δεν χρειαζόταν», είπε και γέλασαν δυνατά.

«Σε ευχαριστώ.»

«Μην πεις τίποτα άλλο. Μου έλειψες ξέρεις…»

Ετικέτες: ,

Related Posts

Ράνια
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

106 shares

See You In FB