To ‘βαλα στα πόδια

της Αλεξάνδρας Μάτζαρη

Συγγνώμη… Αυτό μπορώ μόνο να σου πω. Το έβαλα στα πόδια για άλλη μια φορά… και εσύ, όπως και άλλοι, δε μου φταις. Τα βήματα της φυγής μου δεν αφήνουν ίχνη, ούτε ήχο. Παρατηρώ από απόσταση συγκεντρωμένη να μην πιέσω με τις σκέψεις μου. Μέχρι να ‘ναι αρκετά… μέχρι ο θόρυβος του βουβού γδαρσίματος ουδετερότητας φθείρει τις άμυνες μου. Αλήθεια, ήταν όμορφη και φρέσκια η ζύμη της σχέσης μας. Αν ψηνόταν όμως, δε θα μας άφηνε χορτάτους. Γνωρίζω δεν το περίμενες, δε σε άφησα να το προβλέψεις. Δέχτηκα ασφάλεια. Αλλά έτσι εξαφανίζομαι όταν νιώθω την ώρα της δύσης να πλησιάζει. Προσπαθώ να προλάβω τη στιγμή, πριν με κάψουν της παχύς ύλης ηλιαχτίδες πόνου αποχώρησης και εισέλθει ένοχα το κρύο της νύχτας. Δε χρειάζεται να μπεις στη διαδικασία να αναζητήσεις την αιτία. Δεν ήμουν ποτέ δική σου. Ταίριαξα με κάποιο κομμάτι δανεικά παρόμοιο… έμοιαζε. Ανήκω ήδη σε πρόσωπο του οποίου τα κομμάτια συλλέγω με το χρόνο, μέχρι να συμπληρωθεί κορεσμένη η εικόνα αιθέρα και γης. Η καρδιά μου απορροφά την αστερόσκονη της ψυχής σου, παραμένει κοντά της, τη μελετά, την περιεργάζεται από κοντά, ώσπου να χαθεί η λάμψη του γνώριμου, η αίσθηση του οικείου. Η ύλη που συλλέγουν τα κύτταρα, συσχετίζει με πληροφορίες το χρόνο και γεφυρώνει τις σωστές τελείες, ώστε να αποτυπώσει, η κόρη του ματιού σου τον τελικό πουαντιγισμό της ιστορίας σου. Μπορεί να σου πάρει μια ζωή και να μην προλάβεις να τελειώσεις το κάδρο σου. Αλλά ξένα χρώματα θα ‘ναι ανήθικο να τα κρατάς για σένα. Λάθος δεν ήταν. Συνέλεξες άνθρωπο. Μοιράστηκες ζωή. Ήμασταν… ήρθε η ώρα να γίνω παρελθόν σου.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Αλεξάνδρα Μάτζαρη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

41 shares

See You In FB