Το πρωινό μου ταξίδι

του Αντώνη Πουλινάκη

Σήμερα ξύπνησα νωρίς. Με φωτογράφησε η καινούργια ημέρα στη μεγάλη μου βεράντα της μονοκατοικίας μου με φόντο το χάραμα και με το γρατζουνισμένο ήχο των πρωινών οχημάτων με προορισμό την εργασία τους. Ωραία η πρωινή έκθεση στον κόσμο την ώρα που ξημερώνει αλλά το άγχος που σου προκαλεί η πόλη και η έντασή της δε σε αφήνει να αναπνεύσεις.
Όμως, η ομορφιά του ορίζοντα και η μυρωδιά του ελληνικού με ταξίδεψαν στο παρελθόν. Σε αυτό που δεν πρόλαβα να ζήσω πολύ και σε μια περίοδο που ζηλεύω. Εκεί όπου οι άνθρωποι αρκούνταν σε αυτό που τους έδωσε ο Θεός -τη φύση και την καλοσύνη του. Εκεί πίσω όπου ο χρόνος κυλάει αργά αλλά ζωντανά.
Είδα έναν ηλικιωμένο να απολαμβάνει το δεκατιανό του, σκεπασμένος από τη σκιά ενός πλατάνου. Μια γριούλα να φουρνίζει, σιγοτραγουδώντας τους στίχους νησιώτικου τραγουδιού. Τα πιτσιρίκια τρελαμένα από χαρά να τρέχουν στην πλατεία του χωριού και να γελούν από ευτυχία. Ο μπακάλης, ξένο σαν με είδε, με προσκάλεσε για ένα ποτήρι στο τραπεζάκι που ήταν μόνιμα στημένο έξω από το ψιλικατζίδικό του.
Ανοιχτές πόρτες παντού πρωί μεσημέρι βράδυ. Χωρίς φόβους και άγχος κακίες και μόχθο. Υποκρισία πουθενά. Η ομορφιά αληθινή στα πρόσωπα τους χωρίς να είναι απαραίτητα όμορφοι. Τα λόγια τους γλύκα στα αυτιά σου χωρίς σχολεία και σπουδές.
Γιατί τόσο διαφορετικοί; Μήπως δεν πρόλαβαν να αλλάξουν, να χαλάσουν; Μήπως είμαι εγώ η αντίπερα όχθη του κακού; Μεγάλωσαν με περισσότερη αγάπη μήπως; Ναι, αυτό είναι αλλά και με περισσότερα βάσανα. Αυτή η αγάπη όμως τα εξαφάνιζε πριν προλάβουν καλά καλά να βγουν στην επιφάνεια. Η φτώχεια τους τους γέμιζε με πλούσια ψυχικά αποθέματα. Ο αναλφαβητισμός με απίστευτη ευγένεια.
Καθώς επέστρεφα πίσω στη βεράντα μου, πρόφτασα ένα αγόρι, ξυπόλητο και με ρούχα βρωμισμένα, που έκλαιγε χωρίς σταματημό.
– Γιατί κλαις αγόρι μου, το ρώτησα.
– Δε με αφήνουν άλλο να παίξω, μου απάντησε, γεμάτο παράπονο.
– Ποιοι δε σε αφήνουν;
– Οι γονείς μου, με φώναξαν να επιστρέψω.
– Που να επιστρέψεις;
– Πίσω… Στη βεράντα μας.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Αντώνης Πουλινάκης
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

51 shares

See You In FB