Το παλιό συρτάρι

της Μαρίας Βίτσα-Σουλιώτη

Σεπτέμβρης.
Το παλιό συρτάρι αναστατώνεται.
Μυρωδιά από ζεστό κουλούρι και λευκή κιμωλία γεμίζει το δωμάτιο.
Στριμωγμένες αναμνήσεις δραπετεύουν αιφνίδια.
Κορίτσια με άσπρες κορδέλες και μπλε ποδιές.
Αγόρια με κοντά παντελονάκια.
Τρέχουν ανέμελα κυνηγώντας όνειρα.
Ξορκίζουν δράκους και μάγισσες δαφνοστεφανωμένα.
Στα χέρια τους τα χρώματα της ίριδας ακτινοβολούν αθωότητα.
Στα χείλη τους το τραγούδι της ζωής υψώνεται στα ουράνια.
Μα το κουδούνι ηχεί επιτακτικά.
Το διάλειμμα τελειώνει απροσδόκητα.
Σκορπίζουν σαν φύλλα στον φθινοπωρινό άνεμο.
Χαράζουν μονοπάτια, ακολουθούν ατραπούς.
Ριζώνουν κατά βούληση, κατά τύχη.
Απλώνουν κλαδιά γυρεύοντας ήλιο, ψάχνοντας φως.
Ψηλώνουν. Ανθίζουν. Καρποφορούν.
Διαδρομές ασύμμετρες. Προορισμοί ετερόκλητοι.
Μα η αφετηρία κοινότοπη, γνώριμη.
Η γραμμή εκκίνησης προστατευμένη, καλά κρυμμένη στο παλιό συρτάρι,
που μυρίζει ζεστό κουλούρι και λευκή κιμωλία.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Μαρία Βίτσα-Σουλιώτη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

35 shares

See You In FB