Της ζωής το νήμα

της Μαρίας Βασιλάκη

Τον τελευταίο καιρό προσπαθώ να είμαι περισσότερο δίκαιη με τους ανθρώπους.
Να τους κρίνω απ’ το μέσα τους κοιτάζοντας κάτω απ’την επιφάνεια
Πετώντας κάθε καλοφτιαγμένο προσωπείο
Και ξέρεις τι μ’ αρέσει περισσότερο;
Οι ατέλειες που αποκαλύπτονται
Γιατί τι είμαστε μωρέ;
Τίποτα τέλειοι;
Άνθρωποι ατελείς, γεμάτοι ψεγάδια κι αυτά ακριβώς είναι που μας χαρίζουν τη μοναδικότητά μας
Βγάλε τη μάσκα, ή δες τους ανθρώπους γι’αυτό που πραγματικά είναι
Κι όχι αυτό που δείχνουν
Η ζωή δεν είναι θέατρο
Μην προσπαθείς να αρέσεις σε κανέναν.
Αν είναι να φορέσεις κάτι αυτό να’ναι η αλήθεια σου
Το πρόσωπό σου συνοδευόμενο από ένα ειλικρινές χαμόγελο
Έναν καλό λόγο.
Ίσως αυτό να σε οδηγήσει στο νόημα της ζωής
Βρες τον απώτερο σκοπό της ζωής σου-αν υπάρχει-.
Ένας καλός λόγος για να ζήσεις, λένε, είναι και ένας περίφημος λόγος για να πεθάνεις
Aν τον βρεις αυτό το λόγο ή αυτή την ιδέα δεν έχει και πολύ σημασία μετά ο θάνατος.
Γιατί εσύ το ξέρεις
Και αυτό από μόνο του είναι κάτι αθάνατο
Το σώμα φθείρεται
Η σκέψη, μια ιδέα ποτέ δεν πεθαίνει
Εκτός κι αν δεν τη μοιραστείς ποτέ με κανέναν
Τότε ίσως να αποβιώσει μαζί σου
Ο άνθρωπος μπορεί να μην είναι τέλειος μα είναι προϊόν της εξέλιξης
Και πιστεύω απόλυτα σ’ αυτόν και τις δυνατότητές του.
Ίσως μια μέρα, ο καθένας μας ξεχωριστά, να μπορέσει να ξετυλίξει το κουβάρι της δικής του ζωής, κλωστή κλωστή μέχρι να βρει την άκρη, τη δική του ύφανση και πλέξη, αυτό που ταιριάζει σε εκείνον.
Μέχρι τότε, συνήθεια και επανάληψη θα μας κατατρέχουν 
και μια ανέλπιδη δυστυχία θα συνοδεύει την ύπαρξή μας. 

Ετικέτες: ,

Related Posts

Μαρία Βασιλάκη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

80 shares

See You In FB