Τα παράθυρα της ψυχής

της Μαρίας Βασιλάκη

Tα μάτια σκορπίζουν τις αλήθειες της ψυχής.

Χωρίς λόγια μα γεμάτα συναισθήματα, σε αποκρυπτογραφούν.

Τα σπασμένα κομμάτια σου, ενώνονται και καθρεφτίζονται σε ένα βλέμμα.

Παγερό, αδιάφορο, απαθές, γοητευτικό, σπινθηροβόλο.

Όπως και να’ναι κανένα βλέμμα δεν μοιάζει με τα υπόλοιπα.

Κάθε ένα έχει τη δική του ζωή, τη δική του ομορφιά.

Σκέψου πώς σε κοιτά ένας άνθρωπος που έχει ζήσει στο πεζοδρόμιο.

Σκληραγωγημένος, με μάτια γεμάτα θλίψη και δάκρυα μπορεί να καταλάβει και να αφουγκραστεί τη ζωή αλλιώς.

Γιατί, όπως και να το κάνουμε, άλλη ματιά έχει ο βασανισμένος κι άλλη αυτός που τον ρήμαξε η ευκολία.

Ξέρεις, οι βασανισμένοι άνθρωποι έχουν βλέμμα λίγο χαμένο.

Κυνηγούν θεριά, παλεύουν με δαίμονες και σβήνουν τα σκοτάδια τους

 Έχουν δει πολλά τα μάτια τους και επομένως η ματιά είναι πιο έμπειρη, πιο σοφή.

Σκληραγωγήθηκαν κι ας μην το ήθελαν

Έγιναν οι νικητές της ζωής.

Μερικά μάτια μοιάζουν με ωκεανούς. Απροσπέλαστα, χαμένα, ατελείωτα.

Μπορείς να ταξιδέψεις στο βυθό τους και να χαθείς γλυκά.

Δε θα στο κρύψω πως τα μάτια σου ερωτεύτηκα.

Άλλοτε έχουν μια αίσθηση μυστηριώδους τρικυμίας

Κι άλλοτε την ηρεμία και την τρυφερότητα που αποζητώ.

Τέτοια μάτια ψάχνεις. Να σε κοιτούν και να ηρεμείς.

Να ξέρεις πως κάθε που σε κοιτάζουν θα είσαι ασφαλής.

Θα είναι εκεί να σε προσέχουν και να ψιλαφίζουν κάθε μικρή γωνιά σου, κάθε ασήμαντη λεπτομέρεια. Να σε παρατηρούν όταν εσύ δεν το γνωρίζεις. Να σε ζητάν μέσα στο πλήθος.

Αυτά τα μάτια που θα σε αγαπούν. Αυτά να ζητάς.

Και σ’αυτά να χάνεσαι.

Που δεν θα ψάχνουν κανέναν άλλον γιατί μοναδικός προορισμός θα’σαι εσύ.

Όλοι οι άλλοι θα’ναι περιττοί.

Υ.Γ. Για τα μάτια σου θα ταξίδευα ως τα πέρατα του κόσμου.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Μαρία Βασιλάκη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB