Τα μάτια σου ο κόσμος μου

της Χριστίνας Παλακίδου

Κοιτάζοντας τα μάτια σου βλέπω αλήθειες που διαφορετικά δε θα μπορούσα ποτέ να κατανοήσω. Αλήθειες που παραμένουν καλά κρυμμένες και φωλιάζουν στην καρδιά σου μέχρι να βρουν το κατάλληλο ερέθισμα για να βγουν στην επιφάνεια.

Κάθε άνθρωπος έχει εμπειρίες και βιώματα του παρελθόντος. Αυτά είναι αναπόσπαστα κομμάτια της ταυτότητας και του χαρακτήρα μας. Δυστυχώς, όμως, δεν είναι όλα μας τα βιώματα χαρούμενα. Από κάποια απ’αυτά, πηγάζει ένας πόνος που συχνά μπλοκάρει όσα νιώθουμε για τους άλλους. Κι εσύ υψώνεις ένας τείχος γύρω σου σαν κάστρο απόρθητο που κρύβει μέσα του επιμελώς όσα πραγματικά αισθάνεσαι. Από φόβο. Μήπως ξεγυμνώσεις τον εαυτό σου μπροστά σε κάποιον άλλον και το εκμεταλλευτεί. Έτσι, καταπνίγεις τον αυθορμητισμό σου για να μην κριθείς αρνητικά από κανέναν. Γιατί όπως είπες «Άλλο να δείχνεις ψυχρός και άλλο να είσαι αναίσθητος». Γιατί δεν επιθυμείς να δώσεις καμιά εξήγηση. Δε χρειάζεται όμως. Γιατί η καρδιά μου δεν κάνει λάθος μαζί σου.

Η καθαρότητα του βλέμματός σου αφοπλίζει και ταυτόχρονα διαβεβαιώνει για την ειλικρίνειά και τις προθέσεις σου. Μπορεί στα χείλη σου να έχεις το πιο λαμπερό χαμόγελο, ίσως σαν ένα προσωπείο που φοράμε όταν θέλουμε να κρύψουμε τον πόνο κι όλα τ’ άσχημα που μπορεί να νιώθουμε. Γιατί δεν επιθυμείς να ξέρουν όλοι το πώς νιώθεις και προσπαθείς να το κρύψεις όσο πιο βαθιά γίνεται μέσα στο ξεχασμένο σεντούκι σου. Γιατί ξέρω ότι κάθε σου λέξη είναι αλήθεια σε κάθε πτυχή της ζωής σου, στο μικρόκοσμο της ψυχής που σου ζητάω να με βάλεις.

Τα μάτια να κοιτάς, λένε οι μεγαλύτεροι. Κι έχουν δίκιο. Όλα εκεί διασταυρώνονται κι εκεί επικυρώνονται. Τα χαμόγελα δεν είναι πάντα αυθεντικά, εκτός κι αν μαζί τους γελούν και τα μάτια. Σαν τα δικά σου. «Profond et plentif» σου είπα κάποτε για μια φωτογραφία. Όσα κι αν ειπωθούν, δεν έχουν καμία απολύτως σημασία εκτός κι αν η φλόγα των ματιών σου ταυτίζεται με τις λέξεις που ξεστομίζεις.

Τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής. Αντικατοπτρίζουν σαν την κρυστάλλινη επιφάνεια μιας λίμνης όλα όσα κρύβονται στον πυθμένα της ψυχής μας. Γι’αυτό μη σταματάς ποτέ να μ’εμπιστεύεσαι. Τα μάτια μου όταν σε βλέπω είναι ο καλύτερος γνώμονας που θα έχεις για να καταλάβεις ποια είμαι και τι νιώθω για σένα.

Γιατί σ’αγαπώ και σ’εμπιστεύομαι. Γιατί τα μάτια σου στα μάτια μου είναι ο όλος ο κόσμος μου.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Χριστίνα Παλακίδου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

70 shares

See You In FB