Τα λαμπερά σου μάτια

της Λουκίας Πέτρου

Σηκώνω τις μπουκλίτσες που πέφτουν στα λαμπερά σου ματάκια. Κουρνιάζεις στην αγκαλιά μου και μυρίζω το άρωμα σου, αυτό το μοναδικό στον κόσμο άρωμα. Θα μπορούσα να το αναγνωρίσω ανάμεσα σε εκατομμύρια άλλα. Τα μικρά σου δαχτυλάκια, ακουμπάνε τα χείλη μου, παίζουν με τα μαλλιά μου, σε ένα αδέξιο χάδι. Το πιο γλυκό χάδι του κόσμου. 
Μου μιλάς με το δικό σου τρόπο. Πιάνουμε κουβέντα, με τις μικρές συλλαβές που αρθρώνεις. Με τη φωνούλα σου, την παιδική, σχεδόν μωρουδίστικη ακόμα. Γελάς ευτυχισμένο, γιατί σε κρατώ στην αγκαλιά μου, γιατί ακούς το χτύπο της καρδιάς μου και αναγνωρίζεις τον ήχο, που άκουγες για 9 μήνες. Μυρίζεις τη μανούλα και είσαι χαρούμενο, νιώθεις ασφάλεια. Χτυπάς τα χεράκια σου ενθουσιασμένο και γελάς.

Και ξάφνου, θες να φύγεις. Παλεύεις να φύγεις από την αγκαλιά μου για να σταθείς στα ποδαράκια σου. Να παίξουμε, να τρέξεις και να σε ακολουθώ. Κι εσύ να γελάς, να χαίρεσαι. Και μαζί σου κι εγώ. Να σε σηκώνω, όταν πέφτεις. Να σε παρηγορώ, όταν χτυπάς. Να σου σκουπίζω τα δάκρυα από τα ματάκια, όταν κλαις. Να σε προσέχω…
Όλος ο κόσμος εσύ. Ο κόσμος μου εσύ. Γύρω από εσένα όλα. Γυρίζουν, γύρω από το άξονα της ζωής μου. Εσένα. Τίποτα χωρίς εσένα. Κενό χωρίς εσένα. Αγάπη. Απεριόριστη. Δέσιμο. Δόσιμο. Χωρίς όρια. Χωρίς τέλος. Χωρίς κόπο.
Κι όλα αυτά με ένα αντάλλαγμα μόνο. Να βλέπω τα ματάκια σου να λάμπουν. Από χαρά, από ευτυχία, από αγάπη. Να γελάς, να χαίρεσαι, να νιώθεις. Αγαπημένο. Ευτυχισμένο. Να ζεις. Την ηλικία σου. Να παίζεις και να γελάς δυνατά. Τόσο δυνατά, που να γεμίζει ο αέρας από τη γλυκιά σου φωνούλα. Κι εγώ να σ΄ακούω και να ξεχειλίζω από χαρά. Από αγάπη. Από ευτυχία.

Μωρό μου…
Μαζί σου, για όσο με χρειάζεσαι. Άγρυπνος φύλακας σου. Στήριγμα σου, για μια ζωή.
Δίπλα σου, για πάντα.

Ετικέτες: , ,

Related Posts

Λουκία Πέτρου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

36 shares

See You In FB