Συγκοινωνούντα δοχεία

της Φανής Μιχαήλ

Μέρες είχα να δω τον κέρσορα να αναβοσβήνει πάνω σε μια λευκή σελίδα στον υπολογιστή μου. Νόμιζα πως δεν είχα κάτι να γράψω, αλλά όπως κάθε φορά οι λέξεις ξεκινάνε να βγαίνουν από μόνες τους.

Για ακόμη μια φορά, το θέμα μου είναι οι άνθρωποι, αυτοί που ξέρω και αυτοί που δεν ξέρω. Γνωστοί και άγνωστοι, σημαντικοί και λιγότερο, κάποιοι και όλοι τους. Πιο συγκεκριμένα, τον τελευταίο καιρό σκέφτομαι κι αναρωτιέμαι αρκετά συχνά πώς αλλάζουμε τους γύρω μας.
Δε μιλάω για τραγικές αλλαγές και για άλλο χαρακτήρα πριν και μετά από εμάς, αλλά η διαδικασία στην οποία μπαίνουμε όλοι να προσαρμοστούμε σε όποιον έχουμε δίπλα μας και απέναντι μας. Δε μιλάω για διπροσωπία και για ψεύτικους ανθρώπους, όχι καμία σχέση, αναφέρομαι σε μικρές αλλαγές κι ελιγμούς για να μπορούμε να συνυπάρξουμε και με άλλους ανθρώπους, χωρίς εντάσεις και «εμπόλεμα» επεισόδια.

Και θα πάρω παράδειγμα από τον ίδιο μου τον εαυτό… Έχω γίνει πιο υπομονετική, παρένθεση για όσους με ξέρουν, (ναι παιδιά έχει κι άλλη υπομονή η φίλη σας), πιο αυθόρμητη, πιο έντονη, πιο αισιόδοξη, πιο γλυκιά, δεύτερη παρένθεση, (μη γελάτε πάλι εσείς). Για να μη σας κουράζω κι άλλο με εμένα, έχω δει κι άλλους γύρω μου να αλλάζουν για να κρατήσουν και να διατηρήσουν σχέσεις φιλήσυχες με άλλα άτομα. Με ανθρώπους που θέλουν να συνεχίζουν να μοιράζονται την εμπειρία της ζωής τους, με εκείνους που θέλουν να συνεχίσουν να τους ανακαλύπτουν.

Αυτές οι αλλαγές τους έκαναν καλό, καθώς αντιλήφθηκαν ότι υπάρχουν και διαφορετικές εκδοχές του εαυτού τους και αρκετές φορές καλύτερες. Οι περισσότεροι από αυτούς τις κράτησαν αυτές τις εκδοχές και τις «κυκλοφόρησαν» στο ευρύ κοινό σαν αναβαθμισμένες, διατηρώντας αυτές πια στη ζωή τους. Νιώθοντας καλύτερα όλοι μας με τον εαυτό μας, καθώς αντιλαμβανόμαστε ότι δε μας ξέρουμε και τόσο καλά, πως μπορούμε συνεχώς να βελτιωνόμαστε και να μας εκπλήσσουμε. Χωρίς να παίζουμε κρυφτό με κανέναν, δείχνοντας τις πραγματικές μας πτυχές στους άλλους και λειτουργώντας σαν συγκοινωνούντα δοχεία, αλληλοεπηρεάζοντας κάθε στιγμή τις ζωές μας.
Μας κάνει καλό να επηρεαζόμαστε και να αλλάζουμε για τους ανθρώπους που αγαπάμε και θέλουμε να κρατήσουμε στη ζωή μας, κάνοντας κι εκείνοι βέβαια το ίδιο. Έτσι, εξελίσσονται οι άνθρωποι και βελτιώνονται. Έτσι, κυλάει η ζωή και μπορεί να γίνει πιο ευχάριστη και εποικοδομητική για όλους μας.

Οπότε, μη φοβηθείτε να αλλάξετε για κάποιον, μπορεί να σας αρέσετε περισσότερο έτσι. Σκεφτείτε ότι κυρίως το κάνετε για εσάς και όχι μόνο για εκείνους και αφού το θέλετε, μάλλον κάτι θέλετε κι εσείς να αλλάξετε στο χαρακτήρα σας.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Φανή Μιχαήλ
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

53 shares

See You In FB