Στη λεπτομέρεια κρύβεται ο κόσμος μου κι ο έρωτας μου μαζί σου

της Αφροδίτης Κράβαρη

Θαρρείς πως είμαι αδιάφορη.
Πως λίγο με νοιάζει.
Μπορεί να σκέφτεσαι πως κρατώ άμυνες και αποστάσεις και εκπέμπω ύφος μπλαζέ και υπεράνω κάθε φορά που κάτι ή κάποιος δε μου αρέσει ή μ´εκνευρίζει.
Έχεις ακούσει να με λένε απρόσιτη.
Ίσως να είναι κι έτσι. Είμαι δύσκολη. Δε χαρίζομαι.
Λίγο με νοιάζει τι γνώμη θα σχηματίσει ο καθένας που δε με ξέρει.
Ζούμε στην εποχή που όλοι ξέρουν για μένα χωρίς να ξέρουν εμένα.
Αν με χαλάς θα σου το πω.
Και αν σε θέλω θα στο δείξω.
Το χαμόγελό μου δεν είναι ψεύτικο και η αύρα μου είναι θετική.
Κοντά μου θα ξέρεις πως όλα είναι αυθεντικά.
Η ματιά μου, ο λόγος μου, τα συναισθήματα που θα σε γεμίσω.
Θα το νιώσεις.
Με κάθε κίνηση μου θα ξέρεις σε ποιο δρόμο βαδίζω μαζί σου. Αν σταματώ στο δρόμο ή αν φουλάρω για να φτάσω στον προορισμό μου μαζί σου.
Και το κυριότερο από όλα;
Όταν έχω να κάνω με σένα, δίνω αξία στη λεπτομέρεια.
Εκεί κρύβεται ο κόσμος μου μαζί σου. Λεπτομέρεια στο χώρο, στο χρόνο, στην ενέργεια, σε ό,τι σε περιβάλλει.
Λεπτομέρεια που κανείς δε βλέπει. Λεπτομέρεια που κανέναν δεν ενδιαφέρει.
Δε θα το καταλάβεις, αλλά το να παρατηρώ μου μαθαίνει πολλά περισσότερα από το να μου μιλήσεις.
Είναι οι στιγμές που κοιτάς το κινητό σου και το αφήνεις.
Που σκέφτεσαι κάτι έξυπνο να πεις για να σταματήσεις την αμηχανία της στιγμής. Που παρατηρείς τα πράγματα γύρω σου τόσο γρήγορα όσο γρήγορα μιλάς.
Που δεν έχεις τι να πεις και κοιτάς ασυναίσθητα έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου.
Που κοιτάζεσαι για δευτερόλεπτα στον καθρέφτη.
Που η παρουσία σου στο χώρο με φέρνει ενεργειακά κοντά σου σαν μαγνήτης.
Που γελάς και το πρόσωπό σου ομορφαίνει.
Που τσαντίζεσαι και θες να σπάσεις ό,τι βρεις μπροστά σου.
Που με κοιτάς αν σε κοιτάω ζητώντας επιβεβαίωση σα μικρό παιδί.
Που θυμώνεις και δε θες να δεις κανέναν.
Που θέλεις να δείξεις ανεξάρτητος αλλά κουρνιάζεις σαν γλυκό κουτάβι στην αγκαλιά μου με ένα χάδι.
Που έχεις τόση ανασφάλεια όση δε θα άφηνες ποτέ κανέναν να το δει.
Δεν είμαι αδιάφορη.
Διαφέρω.
Βλέπω αυτό που δε φαίνεται.
Ακούω αυτό που δε λες.
Δίνω στη λεπτομέρεια την αξία που της αρμόζει.
Αγαπώ τη λεπτομέρεια στην κάθε σου κίνηση.
Στον τρόπο που μιλάς.
Που κοιτάζεις τους άλλους.
Που χαρίζεις ένα χαμόγελο σε έναν άγνωστο.
Παρατηρώ όταν δεν κοιτάς.
Δένω ένα ένα τα κομμάτια της ύπαρξης σου όταν νομίζεις πως είμαι αδιάφορη.
Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να σε αφορά και να μη το βλέπω.
Κι αν δείχνω χαλαρή είναι γιατί αγαπώ την ελευθερία σου.
Γιατί θέλω να στην προσφέρω.
Γιατί γεννηθήκα με μία ελευθερία στην ψυχή και μαζί μου θέλω να είσαι ελεύθερος.
Γιατί μόνο όταν θα χαμογελάς θα γεμίζει ο κόσμος μου.
Κι όταν δένω όλο το παζλ, τότε σε αγαπώ λίγο παραπάνω.
Γιατί υπάρχουν πολλά που με ενοχλούν αλλά πολλά περισσότερα που με ελκύουν κοντά σου.
Και φτάνει να κοιτάξω εκεί…στα μικρά, τα ασήμαντα, … όσα χάνονται στη στιγμή και κανείς δεν προσέχει.
Φτάνει να κοιτάξω τη λεπτομέρεια για να σε θέλω λίγο παραπάνω.
Φτάνει να δω πίσω από αυτό που θέλεις να φαίνεται.
Φτάνει να κάνω ένα βήμα πίσω για να καταλαβαίνω αυτό που δε λες.
Φτάνει να αγαπώ τις ατέλειες σου χωρίς να θέλω να σε αλλάξω.
Κι ασυναίσθητα σε συγκρίνω με άλλους. Ασυναίσθητα υπερτερείς στον κόσμο μου.
Ασυναίσθητα είμαστε ένα.
Ασυναίσθητα παραδίνομαι στη λεπτομέρειά σου…
Δεν είμαι αδιάφορη.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Avatar
by
Feelings. Facts. Faces. Full of Beauty. Fwords.
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB