Στάλθηκε. Παραδόθηκε. Διαβάστηκε;

της Δέσποινας Καταήμη

Ξέρω πως ίσως να μη διαβάσεις αυτό το μήνυμα ποτέ.
Όπως και τα προηγούμενα.
Απλά να τα διαγράψεις.
Ίσως και να τα διαβάζεις με κάποιον τρόπο που να μη φαίνεται σε μένα.
Όπως και να ‘χει.

Ό,τι κι αν γράψω.
Ό,τι κι αν πω.
Ό,τι κι αν κάνω στο μέλλον.
Όλα θα είναι ανούσια.
Ένα ψέμα.
Περιστασιακά κρεβάτια.
Περιστασιακές στιγμές καύλας.
Δίχως ίχνος μυαλού και ψυχής μέσα τους.
Ό,τι υπήρχε…
Τρέλα…
Καύλα…
Μυαλό…
Ψυχή…
Καρδιά…
Αγάπη…
Όλα έμειναν σε σένα…
Ό,τι έζησα μαζί σου.
Σου ανήκουν όλα.

Ναι θα συνεχίσω να ζω γιατί πρέπει.
Δε μου επιτρέπεται να κάνω αλλιώς.
Δε θα πάψει να με πονάει όμως ποτέ η ευκαιρία που μου αρνήθηκες.
Δεν πρόκειται να σκεφτώ τίποτα άσχημο για σένα.
Ούτε να πω.
Ούτε να κάνω.
Μόνο να σφραγίσω τα πάντα μέσα μου σ’ ένα κουτάκι.
Κι οπότε γουστάρω να το ανοίγω και να γίνομαι χάλια.
Έτσι γιατί γουστάρω.
Γιατί το αξίζεις.
Κι ας μη σου καίγεται καρφάκι.
Αυτά.
Πιστεύω πως δε θα σε ενοχλήσω ξανά.
Είμαι σε καλό δρόμο.
Λίγο θέλω για να σφραγίσω το κουτάκι.

Αλήθεια σ’ αγάπησα.
Σε όλους τους χρόνους και με όλους τους τρόπους.

Μέσα σου και μέσα μου για όσες ζωές υπάρχουν μωρό μου…

Ετικέτες: ,

Related Posts

Δέσποινα Καταήμη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB