Σκουπίδια

της Χριστίνας Μαζαράκη

Δε ξέρω τι παίζει με την πάρτη μας.
Δε ξέρω καν πώς γράφεται και δε με νοιάζει καθόλου.
Περιφέρουμε τα κουφάρια μας από πεζοδρόμια σε παγκάκια,
και από μπουρδέλα σε νεκροταφεία.
Ψυχή σε έλλειψη.
Αν είσαι τυχερός, θα βρεις σε κανένα υπόνομο.
Γι’ αυτό και σε κάθε γωνιά ένας διάβολος.
να σου πουλάει σε τιμή ευκαιρίας.
Άντε και αγοράζεις.
Τίποτα. Την παίρνεις και τη βάζεις στο συρτάρι με τα άχρηστα.
Κανείς δε σου έμαθε πώς να τη μεταχειριστείς.
Και δε ξέρω τι σκατά τι φταίει και γεννιόμαστε έτσι.
Άψυχα σκουπίδια.
Πιο επικίνδυνοι αυτοί που ένα βράδυ συνειδητοποιούν ότι για νέο σπίτι έχουν έναν κάδο απορριμάτων.
Απόρ-ριψη.
Κάποιος σε τρελά κέφια τους πέταξε.
Μη τους λυπάσαι.
Να τους φοβάσαι.
Στο μέλλον θα γίνουν ο δήμιός σου.
Σωκρατική ειρωνεία.
Ούτε που θα το καταλάβεις
Πώς, πού, γιατί.

Γενιά που τρέχει σαν τρελή να ξεφύγει από τη σκουπιδίλα,
την ώρα που σφίγγει στο λαιμό της μαύρες σακούλες.
Δεν τις βγάζει.
Βγαίνει,
Φιλάει,
Γαμάει με αυτές.
Μη τυχόν και αποκαλύψει το σάπιο της.

Οι «φίλοι» μου
χύνουν πίσω από οθόνες,
ενώ χαϊδεύουν ηλεκτρονικές συσκευές.
Καυλώνουν στα κρυφά,
γιατί η δειλία έγινε η δεύτερη τους φύση.
Η αγάπη μου με πούλησε για ένα γλύψιμο και μια βαρετή μαλακία στο μπάνιο.
Τίτλος όχι πιασάρικος.
Αλλά σου πουλάω την αλήθεια στα μούτρα.
Αγοράζεις;
Την ίδια ώρα ένα σκουπιδένιο κορίτσι, που ποτέ δεν ήταν κορίτσι αλλά ούτε και αγόρι, τρέχει πίσω από έναν άγνωστο αρνούμενη να γίνει σαν όλους εσάς. 

 

Ετικέτες: ,

Related Posts

Χριστίνα Μαζαράκη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

21 shares

See You In FB