«Σκέφτομαι, άρα είμαι κολλημένος»

της Μαρίας Κωνσταντινοπούλου

Ξεχάστε αυτά που σκέφτεστε, χαϊδέψτε λίγο το τώρα. Σκέφτεστε, άρα υπάρχετε. Μεταξύ μας, ο Ρενέ Ντεκάρτ έκανε μια πολύ σωστή φιλοσοφική διατύπωση, αλλά περνώντας τα χρόνια το αναιρούμε αυτό καθημερινά όλο και πιο πολύ. Γιατί άραγε; Τι φταίει; Ποιος ευθύνεται για αυτό; Εμείς, ο τρόπος ζωής μας ή το σύμπαν;  

Βράδια, μέρες, χρόνια περνούν χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Ο χρόνος είναι περιορισμένος και η σπατάλη της ενέργειάς μας απεριόριστη. Πού ξοδεύεται τούτη η ενέργεια; Μήπως στο ότι σκεφτόμαστε πολύ; Σοβαρά αν το κάνετε, σταματήστε το. Η πολλή σκέψη δε βοήθησε κανέναν, ίσα-ίσα μας κρατάει παθητικούς και αδρανείς. Η ζωή δε θέλει αδράνεια, αλλά δράση-αντίδραση! Γενικότερα, να βάλουμε λίγη φυσική στον καθημερινό μας βίο, θα σωθούμε.

Η ποσότητα μας βλάπτει και είμαστε σαν τους φύλακες του Πλάτωνα. Βλέπουμε το φως, αλλά μένουμε δέσμιοι. Στεκόμαστε μόνοι, μεταφράζοντας τις δικές μας σκέψεις και τυφλωνόμαστε από τη λάμψη τους. Αλήθεια, αντικρίζετε καθαρά αυτό που συμβολίζουν οι σκέψεις σας; Μήπως αποτελούν σκιές που καταδυναστεύουν τη μέρα και τη νύχτα σας; Ανοίξτε το φως και διώξτε κάθε σκέψη που σκαλίζει το νου σας.

Η ποιότητα σκέψεων παίζει σημαντικό ρόλο στα πάντα. Ο κάθε άνθρωπος στη γη σκέφτεται με διαφορετικό τρόπο και ζωγραφίζει τις σκέψεις στο μυαλό του ως εικόνες, προτάσεις, μια μικρή ταινία κλπ. Ποικίλοι τρόποι, ποικίλες σκέψεις ανακυκλώνουν την κούραση του νου μας. Ας διαχωρίσουμε τις σκέψεις μας σε καλές και κακές. Τις καλές σκέψεις, τις χρειαζόμαστε σαν ένα μικρό χτύπημα στην πλάτη για να προχωρήσουμε. Μας δίνουν κουράγιο και δύναμη για να ζούμε. Μία θετική σκέψη, μία ανάσα στη ζωή. Κερδίζουμε και περισσότερο χρόνο ζωής εφοδιάζοντας τον εαυτό μας με οξυγόνο. Αντίθετα, οι κακές σκέψεις μας μετατρέπουν σε υποχείρια τους , ξαπλωμένοι στην άκρη του κρεβατιού κοιτώντας το άπειρο. Εμμένουμε σε αρνητικές ιδέες και υποδιαιρούμε την ύπαρξή μας σε κομμάτια αναλύοντας τες. Η ερμηνεία που αποδίδουμε σε αυτές είναι πολύπλοκη. Πολλές φορές, άλλα σκεφτόμαστε, άλλα καταλαβαίνουμε και ας είμαστε γονείς των σκέψεων μας. Είμαστε περίεργο είδος, εμείς οι άνθρωποι, δεν βρίσκετε;

Αναμοχλεύουμε σκέψεις που μας αφήνουν στάσιμους. Μένουμε ακίνητοι χωρίς στόχο για προορισμό. Τρέξτε, τρέξτε και αρπάξτε το πρώτο λεωφορείο που θα σας πάει στη ζωή του παρόντος. Οι στιγμές είναι σαν πέτρες στην αμμουδιά, μην κάθεστε άλλο να σκέφτεστε. Όχι, να σκέφτεστε. Να το κάνετε κριτικά, δηλαδή να αμφιβάλλετε για όσα σας πλασάρουν και εσείς στους εαυτούς σας. Μην υιοθετείτε τη γνώμη κανενός, βάλτε σωστά φίλτρα στο μυαλό σας και αξιολογείστε.

Μην κολλάτε σε σκέψεις, ανθίστε ιδέες γόνιμες στο νου σας και καλλιεργείστε μία ζωή με ασφάλεια και αγάπη ως προς τον εαυτό σας και τους γύρω σας. Αν σας ψιθυρίζουν στο αυτί κακές σκέψεις, σκάστε το από το κακό εγώ σας. Σκεφτείτε γιατί υπάρχετε, είναι πιο ουσιώδες, από το σκέφτομαι, άρα υπάρχω. Δώστε ευκαιρίες και νόημα στη ζωή σας δίνοντας κίνητρα. Υπάρχετε για να απολαύσετε τους χυμούς της ζωής. Τολμήστε το!  

 

 

Ετικέτες: ,

Related Posts

Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

117 shares

See You In FB