Σελίδες ημερολογίου/Ο τοίχος

της Νέλλης Κουρκούλη
Photography: Evelyn Bencicova

Καθώς στέκομαι στο παράθυρο προσπαθώ να αποφύγω αυτό που βλέπω ή τουλάχιστον αυτό που νομίζω ότι βλέπω. Γιατί αν ήταν κάποιος άλλος εδώ θα έβλεπε έναν κήπο, πολλά σπίτια κι έναν γαλάζιο ουρανό, όμως εγώ βλέπω έναν τοίχο… Ένα ψηλό – αόρατο για τους άλλους- γκρίζο τοίχο. Δεν είναι η πρώτη φορά που τον αντικρίζω… Όχι, τον βλέπω χρόνια τώρα ίσως περισσότερα απ όσα θα έπρεπε. Κάποιες -λίγες – φορές γίνεται αόρατος και για μένα και τότε με τρόμο κοιτάω αυτό που υπάρχει εκεί έξω και με περιμένει. Έτσι, ως δια μαγείας ο τοίχος εμφανίζεται ξανά και είναι πιο γκρι από ποτέ και συνήθως έχει πάρει ένα δύο πόντους ακόμα. Αυτή λοιπόν είναι η ζωή μου, μία ζωή  περιτριγυρισμένη από έναν ψηλό τοίχο που δεν με αφήνει να δω πάνω από αυτόν, που δεν μου έχει μάθει άλλο χρώμα εκτός από το γκρι, που δεν με έχει αφήσει να αισθανθώ άλλη υφή από αυτή της τραχιάς επιφάνειας. Κι όσο κι αν τον χτυπάω με τις γροθιές μου, αυτός δε λέει να υποχωρήσει. Βέβαια κάποιες φορές πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται αν βάζω αρκετή δύναμη σε αυτές τις γροθιές, αν πραγματικά θέλω να δημιουργηθεί μία ρωγμή σε αυτόν τον τοίχο. Ποιος ξέρει, ίσως το γκρι τελικά να είναι το χρώμα μου…

Ετικέτες: ,

Related Posts

by
Feelings. Facts. Faces. Full of Beauty. Fwords.
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB