Σε σένα που με πρόδωσες

της Βίκυς Μπάλλου

Σου έδωσα πολλά. Δεν λέω τα πάντα, γιατί δεν μου αρέσουν τα ψεύτικα μεγάλα λόγια- μου θυμίζουν εσένα.
Στάθηκα δίπλα σου, όταν όλοι οι άλλοι έστεκαν χιλιόμετρα μακριά σου.
Θυσίασα ώρες από τον πολύτιμο χρόνο μου για να σ’ ακούσω και να σου δώσω συμβουλές. Για να σε προστατεύσω.
Σου δώρισα στιγμές γεμάτες στοργή, τρυφερότητα και αγάπη- συναισθήματα που αποδείχθηκε ότι εσύ ποτέ δεν έχεις νιώσει.
Νοιάστηκα για σένα πραγματικά, ενώ εσύ σπάνια ρωτούσες τι κάνω.
Σου χάρισα πολλά.
Και το μόνο που πήρα ως αντάλλαγμα ήταν ψεύτικα χαμόγελα και άδειες κουβέντες.
Με πούλησες. Ξέχασες τι σου πρόσφερα και γύρισες σ’ εκείνους που τότε- ναι, τότε που εγώ σε άκουγα με τις ώρες- δεν έδιναν δεκάρα αν ζεις ή αν πέθανες.

Έκλαψα. Ναι, δεν θα το κρύψω. Πληγώθηκα. Για την αχαριστία, για την προδοσία, για την αγνωμοσύνη.
Ξόδεψα ώρες να αναρωτιέμαι σε τι έφταιξα, που είχα κάνει λάθος.
Ξέρεις κάτι όμως;
Δεν κλαίω πια.
Γιατί κατάλαβα πώς το μόνο μου λάθος ήταν που σ’ εμπιστεύτηκα. Που χαράμισα το χρόνο μου για σένα.
Δε μετανιώνω όμως που σε γνώρισα. Με έκανες να εκτιμήσω πιο πολύ εκείνους που έχουν ό ,τι ποτέ εσύ δε θ’ αποκτήσεις. Πήρα ένα καλό μάθημα από σένα. Να αποφεύγω τους όμοιούς σου.

Εσένα λυπάμαι. Εγώ βρήκα ανθρώπους που μου έδωσαν όσα μου στέρησες εσύ. Αγάπη ειλικρινή, στιγμές αληθινές, ενδιαφέρον γνήσιο. Γνώρισα ανθρώπους που ξέρουν να παίρνουν μα και να προσφέρουν.
Ναι, δεν κλαίω πια.
Γιατί αυτοί που βρέθηκαν στη ζωή μου γιάτρεψαν τις πληγές που μου άφησες και γέμισαν τα κενά με αυθεντικά αισθήματα.
Ναι, δεν δακρύζω πια.
Γιατί στο κάτω κάτω… Εσύ χάνεις!

Ετικέτες: ,

Related Posts

Βίκυ Μπάλλου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

174 shares

See You In FB