Ραντεβού στην Ταράτσα

της Χριστίνας Μαζαράκη

Στις ταράτσες αργοπεθαίνουν

κάτι ματαιωμένοι θάνατοι.

Φορούν  τα καλά τους και

κερνούν υποσχόμενες καύλες.

Στο μυαλό κολλημένο ένα τραγούδι να

παίζει σε επανάληψη.

Δεν παύει ποτέ.

Μέχρι να πέσεις.

Να γίνεις ένα με τη θέα.

Έχω εθιστεί στις ταράτσες.

Κάποτε ήταν οι άνθρωποι.

Αλλά μπήκε το «από» μπροστά στη γοητεία.

Και τους σκοτώνεις.

Απογοητεύομαι,

για να υπάρχω μέσα από τη σαπίλα τους.

Οι ταράτσες όμως πάντα εκεί.

Πάρτυ στον 13ο όροφο.

Εκκωφαντική ησυχία.

Άκου τη σκέψη σου.

Ουρλιάζει.

Είσαι μόνος.

Χόρεψε και «πέσε».

Και γέλα.

Νίκησαν.

 

Ετικέτες: ,

Related Posts

Χριστίνα Μαζαράκη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB