Ψυχές φτιαγμένες απ’το ίδιο υλικό

της Φραγκίσκας Στρούμπου

Έχεις γεμίσει τις σελίδες της ζωής μου περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που γνώρισα στη ζωή μου. Είσαι ο άνθρωπος που αναζητώ σε κάθε γεμάτο δωμάτιο, γιατί υπάρχει κάτι για τον τρόπο που εσύ κι εγώ είμαστε φτιαγμένοι.
Είμαστε φτιαγμένοι από κάτι το ίδιο, οι ψυχές μας κατανοούν η μια την άλλη και δουλεύοντας με τρόπους που δεν μπορώ να εξηγήσω. Διότι όταν σε βλέπω, σε ακούω, σε φιλάω, τίποτα άλλο σε αυτόν τον κόσμο δεν μπορεί να έρθει κοντά να με αγγίξει.
Πρέπει να καταλάβεις κάτι, ότι ανεξάρτητα από το που βρικόμασταν και που θα είμαστε, δεν υπάρχει ζωή που δε θα σε έβρισκα. Δεν υπάρχει ένα μέρος σε αυτόν τον κόσμο που δεν θα μπορούσα να φτάσω σε σένα, απλά επειδή είσαι ο κόσμος μου.
Οι λέξεις που αφήνω στις σελίδες για σένα είναι ο απλούστερος τρόπος να δείξω ότι σε αγάπησα από τότε που άρχισε ο χρόνος. Το να αισθάνομαι να με προσέχεις φωτίζει την υπνωτισμένη ψυχή μου, μια ψυχή που περίμενε εκείνον που θα την ξυπνήσει. Κρατούσες το μέλλον μου στην καρδιά σου.
Έχω διαβάσει τα λόγια του Fitzgerald και της Bronte, ψάχνοντας για μια αγάπη που μπορεί να βρεθεί μόνο σε σελίδες- αλλά βρίσκω αυτή την αγάπη στις σελίδες που γράφω για σένα. Φοβάμαι πολλά πράγματα στη ζωή, αλλά ποτέ δεν φοβόμουν τη ζωή μαζί σου. Κάνεις τα δύσκολα πράγματα εύκολα και τα τρομακτικά πράγματα κατακτημένα. Θα μου δώσει μια ζωή για πάντα, αλλά δεν μπορώ να σκέφτομαι ότι όλα θα είναι πολύ σύντομα, γιατί δε θα έχω ποτέ αρκετά από εσένα.
Έχω φτάσει στο άγνωστο για να βρω την ευτυχία που πάντα ονειρεύτηκα να γνωρίζω, έχω προσποιηθεί για αυτό που ένιωθα, όμως όταν στέκομαι δίπλα σου, όλα μέσα μου είναι ήσυχα και ήρεμα. Δεν μπορώ να αρνηθώ ότι όταν είμαι μαζί σου, είμαι ο πιο όμορφος εαυτός μου.
Σε αφήνω να με αγαπάς σαν να ασφυκτιούσες και να ήμουν το οξυγόνο και να με καταναλώνεις, πράγμα εξαιρετικό. Η ορμή της αγάπης σου με πνίγει, αλλά δεν έχω ανάγκη από αέρα γιατί ό,τι και αν είσαι, είσαι το μόνο που θα χρειαστώ ποτέ.
Σημάδεψες την καρδιά μου με τον πιο όμορφο τρόπο,  παίρνοντας το σπασμένο μηχάνημα με το οποίο γεννήθηκα και σπάζοντάς το σε κομμάτια για να το επαναφέρεις ακριβώς όπως επρόκειτο να είναι. Καταργείς τη δυσλειτουργία που βρέθηκε μέσα μου και την αντικαθιστάς με όλα τα πράγματα που έλειψα.
Κάναμε ένα κύκλο για να βρούμε ο ένας τον άλλον, αλλά ήταν πάντα εσύ, από τη δεύτερη φορά που σε είδα. Άφησα τα λόγια σου να σκοντάψουν στο μυαλό μου και να τυλίξουν τον εαυτό μου, όπως άφησα τα φιλιά σου να ταξιδέψουν στο σώμα μου και να προσγειωθούν στην ψυχή μου.
Ανεξάρτητα από το πού ήμουν ή το πού θα είμαι, θέλω να ξέρεις ότι πάντα ήσουν μαζί μου από τότε που κοιτάξαμε ο ένας τον άλλον. Δεν με έσωσες, το καλύτερο που έκανες ποτέ ήταν η πίστη που είχες σε μένα. Εσύ είσαι ο άνθρωπός μου όταν δεν υπήρχε τίποτα να ριζώσει και αυτή ήταν η στιγμή που κατάλαβα τι ήταν η αγάπη. Αυτή η στιγμή, έκανε όλα όσα ένιωσα για σένα να έχουν νόημα.
Ήμουν ο ορισμός του χάους, η ζωή μου ήταν διαλυμένη προς κάθε κατεύθυνση. Είμαι άγρια και αδύνατη. Ονειρεύομαι το άγνωστο και ψάχνω μέσα από τα ερωτήματα της ύπαρξής μου Ενα με βρω μα πάντα με αφήνεις να είμαι ό,τι είμαι.
Έγραψα εδώ και πολύ καιρό ότι ήσουν ο αγαπημένος μου, αλλά όχι δικός μου, και κάθε μέρα κάθομαι με δυσπιστία καθώς κρατάς το χέρι μου. Θρυμμάτισες τα εσώψυχά μου με μία λαμπρότητα που ποτέ δεν θα μπορέσω να εξηγήσω.
Με κοιτάς σαν να είμαι το μόνο πράγμα σε έναν ιδανικό φανταστικό κόσμο και με αγαπάς σαν να είμαι το μόνο αστέρι σε ένα σκοτεινό ουρανό.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Φραγκίσκα Στρούμπου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB