Πήγαινέ με πίσω

της Μαρίας Βασιλάκη

Φωτογραφία: Aντώνης Τσαρούχας

Λατρεύω τον ουρανό σου
Αλλάζει διαρκώς χρώματα
Από λευκό σε μαύρο καθώς οδεύει προς τη σκοτεινή θάλασσα
και τελικά πνίγεται στα μαύρα σου μάτια
Μίλα μου για εκείνα που σε ταξιδεύουν
Και πώς τα καράβια αρμενίζουν στον ωκεανό της ψυχής σου
Δείξε μου τον τρόπο να φτάσω στην ακτή σου, να κολυμπήσω στην καρδιά σου
Και σε παρακαλώ, πήγαινέ με πίσω
Θέλω να νιώσω πάλι το πρώτο καρδιοχτύπι
Να τα ζήσω όλα απ’ την αρχή.
Βλέπεις οι αναμνήσεις είναι νωπές και η επιθυμία μου για ρομαντισμό, μεγάλη.
Θέλω ακόμα μια βόλτα. Θέλω ο χρόνος να σταματά. Οι σκέψεις να ακουμπάν απαλά η μία την άλλη. Οι φωνές να μπερδεύονται και τα χείλη να ενώνονται.
Να έρχεσαι κοντά μου με κάθε λέξη, με κάθε ανεπαίσθητο άγγιγμα
Πήγαινέ με πίσω, εκεί, στο δικό μας παραμύθι.
Στη δική μας θάλασσα. Εκεί που συζητούσαμε για ώρες. Στο ξύλινο παγκάκι. Θυμάσαι; Εναποθέσαμε όνειρα κι ελπίδες.
Έγινε το καταφύγιό μας απ’ τον ξένο και κρύο κόσμο.
Ένα μέρος όπου ήμουν ο εαυτός μου. Απ’ την πρώτη στιγμή. Πλάι σου.
Χωρίς φτιασίδια και εντυπωσιακές λέξεις. Φορώντας μόνο την αλήθεια μου.
Πήγαινέ με πίσω. Εκεί που ανήκω.
Εκεί που μου κράτησες αμήχανα το χέρι για πρώτη φορά και με πλησίασες τρυφερά.
Στα ψιθυριστά και ανήξερα σ’ αγαπώ
Θέλω να ξαναζωντανέψουν οι μνήμες καθώς με φιλάς για πρώτη φορά.
Γιατί καμιά φορά νυχτώνει και αναπολώ
Κι ουρανός άλλαξε πάλι χρώματα κι εγώ φοβάμαι κάθε που νυχτώνει
Πάρε με αγκαλιά και φύγαμε.

Κι αν ποτέ νιώσεις χαμένος, κράτα μου το χέρι
Τη μοναξιά σου πέτα στο βυθό.
Φοβάμαι σε τούτο τον κόσμο μόνη να ζω.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Μαρία Βασιλάκη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

51 shares

See You In FB