Περίπατος στη θάλασσα

της Τάνιας Βουδούρη

Από τ’ ανοιχτά παραθυρόφυλλα το φως ξεγλιστράει ως τη θάλασσα. Όλες οι αισθήσεις βρίσκονται σε αναμονή. Μπροστά απ’ το ακρωτήρι στα βράχια δυο γλάροι πετούν πάνω από τα αστραφτερά νερά.

Οι ακτίνες του ήλιου κάνουν τις δικαιολογίες να είναι περιττές. Τα χρονοδιαγράμματα μερικές φορές αποκλίνουν από το αντικειμενικά σωστό. Οι πυξίδες σε μια θάλασσα που ενώνει και χωρίζει δεν χρησιμεύουν, επικρατεί συνήθως αποπροσανατολισμός. Οι γνώμες διίστανται, σχεδόν πάντα διαφέρουν από τη δική σου οπτική, είναι λογικό να μπερδεύεσαι κι εσύ όσο η δοσολογία είναι δυσανάλογη.

Όπως και να ‘χει, το χαμόγελο μένει. 

Εκείνο το χαμόγελο που απελευθερώνει, που κατανοεί, που αποδέχεται. Η αγάπη εξάλλου κάνει τα πράγματα να λάμπουν από αλήθεια. Σε απομακρύνει από σκοτεινά δάση, που παραμονεύει ο φόβος και οι κίνδυνοι. Στη θάλασσα μετριάζεται καλύτερα η ομορφιά. Η αρμύρα ξεπλένει τους πόνους και γιατρεύει τις πληγές. Εσύ, από περιπάτους, πως τα πας;

Ετικέτες: ,

Related Posts

Τάνια Βουδούρη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

40 shares

See You In FB