Πάντα θα σε περιμένω αγάπη μου…

της Χριστίνας Παλακίδου

Πονώ επειδή σ’ αγαπώ περισσότερο από όσο φαντάστηκα ότι μπορούσα ν’ αγαπήσω. Τι έχω κάνει λοιπόν για να μη με πιστεύεις ακόμη; Πόσο με συγκλονίζει η σιωπή σου γεμάτη από τη μελαγχολία σου εκείνη που φτάνει βαθιά ως την καρδιά μου. Έτσι όπως συχνά το φεγγάρι με την εντυπωσιακή του λάμψη έτσι η ομορφιά σου μου σφραγίζει τα χείλη. Κι όπως τα ζεστά φιλιά έτσι τα ορμητικά μου πάθη, παραδέρνουν συνέχεια μέσα μου και η τόσο μεγάλη θλίψη κάνει την αγάπη μου βουβή. Όμως τα μάτια μου σου έδειξαν εσένα κι εγώ εδώ να αναπολώ μάταια φιλιά που δε σου έδωσα, λέξεις που δε σου είπα…

Δε θέλω να θυμάμαι τις στιγμές που σου θύμωσα ή σου μίλησα πικρά. Θέλω να σου κλείσω τις πληγές με την αγάπη μου. Να θυμάμαι όλες τις όμορφες στιγμές και να προσμένω ακόμα καλύτερες μαζί σου. Δε θέλω να σκέφτομαι την ασχήμια του κόσμου αλλά να ζω την ευτυχία κάθε στιγμή που περνά στο πλευρό σου. Κι αν έρθει κάποτε η στιγμή να χωριστούμε, αγάπη μου, υπόσχομαι να μη φοβάμαι. Το πιο πολύτιμο σ’ έναν άνθρωπο είναι η καρδιά του. Αν μου χάριζαν την αιωνιότητα χωρίς εσένα, εγώ θα προτιμούσα μόνο μια στιγμή πλάι σου. Ψάχνω να δω μέσα στο πλήθος πάντα τα μάτια σου, βαθιά, θλιμμένα, φλογερά και μεγάλα, σα δύο νύχτες τρελού έρωτα. Πάντα θα σε περιμένω, αγάπη μου…

Ετικέτες: ,

Related Posts

Χριστίνα Παλακίδου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB