Παιδί μου, λίγο πριν κοιμηθείς

της Αναστασίας Καλοβέρου

Έκανα εικόνα την αγάπη και την είδα στα μάτια σου.
Αναζήτησα το άγγιγμα το απαλό και το ένιωσα στα δάχτυλά σου, κάθε φορά που αυτά σφιχτά αγκαλιάζουν το λαιμό μου.
Αφουγκράστηκα τους ήχους της καρδιάς μου και η ανάσα σου, έδωσε στην καρδιά μου το ρυθμό της για να χτυπά.
Είσαι κοντά μου, πνοή ζωής.
Είσαι δικιά μου, μα πώς τολμώ, είσαι ένα θαύμα!
Θαύμα, που κάθε μέρα με απορία το κοιτώ.
Κάθε φορά που στέκεσαι μπροστά μου, γεμίζεις με φως την ψυχή μου.
Παραμύθι μου, μοναδικό.
Η μυρωδιά σου με μαγεύει και τα μακριά σου μαλλιά μπερδεύονται στο πρόσωπό μου, τις νύχτες που κουρνιάζεις στην αγκαλιά μου. Μη φοβάσαι, πάντα πλάι σου θα’ μαι να σε κρατώ, αν χρειαστείς.
Εσύ, μια σταλιά παιδί και αναρωτιέμαι από ποιον πλανήτη να ήρθες.
Έχεις φωνούλα, έχεις σκέψη, έχεις θάρρος και θυμό. Ένα κορίτσι δυνατό.
Μεγαλώνεις και μεγαλώνω.
Κι όσο προσπαθείς, διπλά θα προσπαθώ.
Εσύ κι εγώ.
Μωρό μου, κοιμήσου, θα’ μαι εδώ, γλυκά και απαλά για να σου σιγοτραγουδώ.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Αναστασία Καλοβέρου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB