Όταν το ρολόι της ψυχής χτυπήσει μεσάνυχτα

της Κρυσταλλένιας Γαβριηλίδου

Όταν το ρολόι της ψυχής χτυπάει μεσάνυχτα, οι νεράιδες της ψυχής οφείλουν να το υπηρετήσουν.
Να την ευχαριστήσουν, να την προστατέψουν.
Λένε είναι κάτι ώρες, οι χειρότερες λένε. Δεν υπάρχει καλύτερο και χειρότερο θα πω.
Οι σκέψεις μας όλα τα γεννούν.
Απλά κάποιες στιγμές τις βοηθούν οι συνθήκες.
Τις ταΐζει η εκκωφαντική σιωπή και τις ακούς να ουρλιάζουν μέσα σου.
Απολογισμός, σύγχυση, μονόλογος, τα θέλω που σιωπάς, αυτά που σου όφειλες και δεν έκανες όταν είχες την ευκαιρία;
Όσα προσδοκούσες και περίμενες αλλιώς να ‘ρθουν;
Τα βάζεις πρώτα με σένα, ξέρω. 

Κι εκεί, στον αχό που τίποτα δεν ξεχωρίζεις, εμφανίζονται οι νεράιδες.
Πιστές της ψυχής υπηρέτριες που με τα χρόνια, φίλες έγιναν αδελφικές.
Κι είναι η νεράιδα η ομορφότερη. Γιατί βλέπει ότι θέλει και χρώμα παίρνει. Τη λένε Στιγμή.
Είναι κι η άλλη, η σιωπηλή, που ζει με αναμνήσεις, τις αναμασά, τίποτα δεν ξεχνά, λογαριασμό κρατά και τη λένε Μνήμη.
Είναι κι αυτή η μίζερη η τελευταία, που τρέφεται με «θα» και «αν», η Απωθημένη.
Όλες υπηρετούν το σκοπό τους. Αρχίζουν να μαλώνουν για το ποια θα επικρατήσει λοιπόν. Ακούς τι έχει να σου πει καθεμιά τους.

Κι αυτό που τελικά μένει όταν αρχίσεις λόγια να μετράς, είναι αυτό που θα σου λείψει πιότερο αν δεν το ‘χεις.
Που δεν μπορείς να κάνεις χωρίς αυτό. Και δεν είναι άλλο από εσένα.  
Ό,τι είναι πιο κοντά σου λοιπόν. 
Να σε προσέχεις. 
Να δίνεις όσο αντέχεις. 
Κάτι για σένα να έχεις.
Και κάθε που το ρολόι δώδεκα χτυπά να ξέρεις πως σε σένα λογοδοτείς.
Και θα ξαναχτυπήσει μεσάνυχτα. Αύριο κιόλας.
Να σε προσέχεις για να σε έχεις λοιπόν. Μπορείς να αντέξεις πολλά εκτός από το να τα βάλεις με σένα.
Να σου ζητήσεις τα ρέστα και να σου ρίξεις ευθύνες γιατί σε ξόδεψες γιατί σε κακομεταχειρίστηκες έτσι, γιατί σε άφησες εκτεθειμένη, γιατί δεν έζησες τη δική σου ζωή αλλά έγινες η ζωή κάποιου άλλου και εκείνος η δική σου.

Και να ζεις στο τώρα σου γιατί το χθες πέρασε και το αύριο δε φάνηκε ακόμη κι αν θα φανεί δεν ξέρεις. 

via GIPHY

Ετικέτες: ,

Related Posts

Previous Post Next Post

Comments

    • Δώρα Περατικού-Παπαδάμου
    • 13 Αυγούστου 2017
    Απάντηση

    Κρυσταλλένια, με το όμορφο όνομα, και προφανώς όχι μόνο!!! Δεν έχω λόγια…πραγματικά υπέροχο το κείμενο σου!! Πόσο θα ήθελα να το είχα γράψει εγώ!! Ευχαριστώ που το μοιράζεσαι!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

501 shares

See You In FB