Οργή

της Kate Hilverost

Είναι που έχω μέσα μου οργή.
Οργή, θυμό, θυμό και πάλι οργή.
Θυμό για όσα δεν είπα, για όσα δεν έκανα.
Οργή για τις φορές που έκανα τα στραβά μάτια και είπα δεν πειράζει.
Θυμό που δεν χτύπησα το χέρι στο τραπέζι και δεν έθεσα τα όρια μου.
Οργή που λύγισα χωρίς να προσπαθήσω, που τα παράτησα.
Θυμό, οργή, οργή και πάλι θυμό.
Οργή που τους άφησα να με εκμεταλλευτούν και να πάρουν από μένα πιο πολλά απ’ όσα έδωσαν.
Θυμό που δεν πίστεψαν ποτέ σε μένα.
Οργή για όσους πίστεψαν πως δεν θα τα καταφέρω.
Θυμό για τις στιγμές που έχασα τον έλεγχο.
Οργή για τις φορές που δεν με προστάτεψαν.
Θυμό που έγινα θύμα και θύτης του εαυτού μου.
Οργή, θυμό, θυμό και πάλι οργή.
Θυμό για όλες εκείνες τις απελπισμένες μέρες, για όλα τα βράδια που δεν κοιμήθηκα.
Οργή για κάθε αναθεματισμένη φορά που φοβήθηκα.
Θυμό για κάθε κρίση πανικού που ένιωσα να με συνθλίβει.
Οργή για τις στιγμές που ήθελα να ζήσω και δεν έζησα.
Θυμό για την χαμένη μου αθωότητα.
Οργή που μεγάλωσα πριν το καταλάβω.
Θυμό για τα βάρη που έπεσαν στους ώμους μου.
Οργή, θυμό, θυμό και πάλι οργή.
Θυμό που δεν χαμογελάω συχνά.
Οργή για κάθε απογοήτευση. Ερωτική, φιλική, οικογενειακή.
Θυμό, οργή, οργή και πάλι θυμό που όλα λάθη κάνω και νομίζω πως ποτέ από εκείνα δεν μαθαίνω.
Οργή, θυμό, θυμό και πάλι οργή… Kαι για άλλα που δεν λέγονται.
Οργή για την οργή που με κατακλύζει, θυμό για τις θυμωμένες αντιδράσεις μου.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Kate Hilverost
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB