Όπως εσύ σε ονειρεύτηκες

του Πυθαγόρα Ελευθεριάδη

Όνειρα. Άλλα πραγματοποιούνται κι άλλα μένουν στοιβαγμένα μέσα στα μικρά σκονισμένα κουτάκια του δωματίου μας. Από φόβο; Από τη μανία μας να συγχέουμε το «θέλω» με το «μπορώ»; Αφού το «θέλω» πολλές φορές ξεπερνά τα όρια τότε το μπορώ φαντάζει πιο αδύναμο απέναντι του.
Τα όνειρα είναι για όλους και είναι δωρεάν. Δεν κάνουν διακρίσεις! Δε κοιτούν την ομορφιά, το ύψος, τις κινητικές δυσλειτουργίες, τις σεξουαλικές επιθυμίες και τα χρήματα.
Ονειρευόμαστε συχνά. Πόσο συχνά, όμως, προσπαθούμε για να τα επιτύχουμε; Όσο πιο ψηλά θέσεις τον στόχο σου και ξεκινήσεις τη διαδρομή, τόσο πιο μεγάλη αυτή θα είναι. Μπορεί να μη φτάσεις ποτέ, θα έχεις κερδίσει, όμως, την εμπειρία έστω αυτής της διαδρομής. Οφείλουμε να ονειρευόμαστε. Όποιες κι αν είναι οι συνθήκες, όσο κι αν πολλοί θέλουν να μας τα απαγορεύσουν. Πολλές φορές μάλιστα τα δικά μας πρόσωπα, τα αγαπημένα μας, προσπαθούν να κατευθύνουν τα δικά μας όνειρα, τις δικές μας επιθυμίες. Γιατί να το επιτρέψουμε; Αν τα όνειρα αντανακλούν τη δική μας προσωπικότητα τότε γιατί πρέπει να ακολουθούμε τα «θέλω» μιας άλλης;
Τα όνειρα άλλες φορές σιγοκαίνε μέσα μας, άλλες πάλι ταράζουν το «είναι» μας, γεμίζουν την ψυχή μας, ξεχειλίζουν ωθώντας μας στην πραγματοποίηση τους. Ένα όνειρο ορισμένες φορές φαντάζει δύσκολο, χρονοβόρο. Χρειάζεται μόνο ένα βήμα για να φτάσεις πιο κοντά. Αν μείνεις στάσιμος τότε το όνειρο θα βρίσκεται μόνιμα απέναντι σου, θα τρυπώνει τις νύχτες στο μυαλό σου και θα σου υπενθυμίζει πόσο αδύναμος ήσουν να το προσπαθήσεις, πόσο δειλός για να κάνεις ένα μόνο βήμα. Άραγε πόσα όνειρα μετατράπηκαν σε απωθημένα; Πόσοι άνθρωποι συνέβαλλαν στην μη πραγματοποίηση ονείρων άλλων ανθρώπων; Πόσες φορές κάποιος σε συμβουλεύει να αλλάξεις τα όνειρα σου; Είτε επειδή φαντάζουν δύσκολα, ακατόρθωτα, μη κερδοφόρα είτε πάλι επειδή (εν αγνοία σου) είσαι τόσο κοντά στην υλοποίηση του δικού τους ονείρου, που κάπου κάποτε κάποιοι τους απέτρεψαν να το πραγματοποιήσουν. Η δειλία, ο ίδιος τους ο εαυτός; Δεν σε ενδιαφέρει κι ούτε θα έπρεπε.


Τα όνειρα είναι ελευθερία. Δε γνωρίζουν χρώμα και φυλή. Δε διαχωρίζουν τους φτωχούς απ’ τους πλούσιους, τους αρτιμελείς από τους μη, τις μειονότητες από τις πλειονότητες. Να θυμάσαι πάντα πως αξίζει να παλέψεις για το όνειρο σου, αξίζει να ρισκάρεις ό,τι φοβάσαι, να ακούσεις μόνο εκείνη τη φλόγα που καίει μέσα σου, τη φωνή που σου φωνάζει «Κάντο, τώρα είναι η στιγμή».
Αφού τα όνειρα είναι δωρεάν αποτελώντας, ίσως, τις ελάχιστες περιπτώσεις που υφίσταται η δημοκρατία, τότε πραγματοποίησε τα, ένα ένα. Τα όνειρα είναι η ζωή και δε χρειάζεσαι ούτε χρήματα, ούτε φως, ούτε ύψος, ούτε ομορφιά, ούτε την «κανονικότητα» για να τα κυνηγήσεις.
Δε χρειάζεσαι φως για να κάνεις όνειρα. Τα μεγαλύτερα έχουν δημιουργηθεί στο σκοτάδι! Ζήσε μία ζωή όπως εσύ την ονειρεύτηκες, όπως εσύ σε ονειρεύτηκες. Τι καλύτερο να κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και να λες: Έγινα αυτό που ονειρεύτηκα!

Ετικέτες: ,

Related Posts

Πυθαγόρας Ελευθεριάδης
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

64 shares

See You In FB