Όνειρα μιας νύχτας

της Μελίνας Μητροπούλου

Είναι ήδη 3 το πρωί και εμείς στο κρεβάτι να ψάχνουμε, μάλλον το χαμένο μας εαυτό. Εσύ, λίγο απόμακρος, δισταχτικός. Εγώ, να σε κοιτάω και να φοβάμαι. Να φοβάμαι γιατί σε βλέπω σαν σκιά στο μαύρο, πυκνό σκοτάδι. Εκεί, που όλα τα φώτα είναι σβηστά, ίσως και να βλέπω κάτι ακόμα. Τι είναι; Μια λάμπα ξεχασμένη; Ένα κερί μισοσβησμένο; Όχι, δεν είναι κάτι ξεχασμένο, ούτε κάτι μισοσβησμένο αλλά ούτε και κάτι που να δίνει έστω και μια ελπίδα. Μπορεί να είναι ένα σώμα γυμνό, ένα κορμί χωρίς ντροπή να δείχνει ότι έχει μείνει κάτι. Ξαπλωμένο πέρα στον ορίζοντα, να περιμένει απλά να έρθει κοντά στον κόσμο που θέλει να συναντήσει και να γνωρίσει. Πάλι πίσω στο μαύρο φόντο ενός μικρού δωματίου. Είναι λίγο τρομαχτικό αλλά είναι το μόνο μέρος που νιώθω πιο πολύ ασφάλεια και σιγουριά Αν κοιτάξω έστω και λίγο από το παράθυρο και αντικρίσω το φως του φεγγαριού ξέρω ότι θα μου φανεί άγνωστο και αγνώριστο. Σαν να μη το έχω δει πότε στη ζωή μου. Κι όμως, τολμάω και κοντοστέκομαι διπλά από το παράθυρο και με την άκρη του ματιού μου αγριοκοιτάζω τη νύχτα και το φεγγάρι. Φοβήθηκα. Ναι, για μια στιγμή φοβήθηκα, αλλά τόλμησα να ανοίξω το παράθυρο και όλα μου φάνηκαν τόσο διαφορετικά. Πιο γαλήνια και πιο ρομαντικά. Ήθελα να αφεθώ σε ένα ταξίδι που με καλούσαν τα ανακατεμένα σύννεφα εκεί ψηλά στον ουρανό. Ένιωθα να με παρασέρνει η έντονη μυρωδιά από το βρεγμένο χώμα που άφησε πίσω μια καταιγίδα. Μόλις είχε βρέξει μα δεν το κατάλαβα γιατί ήμουν βυθισμένη σε μια σκέψη, σε μερικές αναμνήσεις. Η μυρωδιά μου θύμισε κάτι περίεργους χειμώνες, που απλά παρακαλούσα να περάσουν και να μη ξανά έρθουν πότε. Η αίσθηση ότι κάποιος με παρακολουθεί, ήταν πολύ έντονη και η ματιά ήταν σαν να με έντυνε κάποιος για να μη κρυώσω, για να νιώθω απλά ότι είναι κάποιος μαζί μου. Αλλά ποιός; Ήμουν σίγουρη ότι ήμουν μόνη αλλά αυθόρμητα κοίταξα ψηλά στο φεγγάρι και ξαφνικά κρύφτηκε πίσω από τα σύννεφα, το σκέπασαν σαν ένα λευκό σεντόνι, αλλά η λάμψη και η σκιά του μαρτυρούσε την παρουσία του. Αποφασισμένη, κλείνω το παράθυρο και τρέχω στο κρεβάτι, εκεί που σε άφησα, καρδιά μου, αλλά θέλω να σε αγκαλιάσω και πάλι. Σε πλησιάζω και νιώθω την αφή σου και το μοναδικό σου άγγιγμα. Σιγά σιγά νιώθω κάπως οικεία, νιώθω πολύ έντονα το άρωμά σου. Το μυρίζω γιατί ήταν όπως την πρώτη φορά, όπως στη πρώτη μας συνάντηση που ήμουν ολοκληρωμένη. Εκείνη την φορά που με μια κίνησή σου, σβήνοντας απαλά τα κεριά και χαμηλώνοντας την χαλαρωτική μουσική, με έκανες δική σου. Από τότε το άρωμά σου έχει μείνει πάνω στο δέρμα μου με κάποιο τρόπο έχει κολλήσει και δεν ξέρω, πως να ξεχάσω κάτι τέτοιες στιγμές. Πηγαίνω στο παράθυρο, χωρίς να φοβάμαι τίποτα αυτή τη φορά. Περισσότερο φοβάμαι, μήπως δεν σε ξαναβρώ όταν γυρίσω από τη νύχτα και το φεγγάρι. Άλλωστε, η ψυχή μου νιώθει ότι το φεγγάρι παρέα με τα αστέρια θέλουν κάτι να μου πουν. Τι; «Για την αληθινή αγάπη και τον έρωτα», μου ψιθύρισε ένα μικρό αστεράκι. Μέσα στον γαλαξία είδα τα αστερία να σχηματίζουνε τη μορφή σου και το φεγγάρι δεν αρνήθηκε να πάρει μέρος σε αυτό. Ήταν σα να μιλούσες εσύ. Η καρδιά μου σου ανήκει, μη τη πληγώσεις όπως έκανες στη δικιά σου’. Αυτή η φράση με σημάδεψε και το δάκρυ δεν κρατήθηκε και κύλησε. Ήσουν πάντα εδώ για να το προλάβεις. Θυμάσαι; Το φεγγάρι σαν να άκουσε την σκέψη μου θέλησε να την πάρει και να μου πει να φύγω και να επιστρέψω στην αγκαλιά σου, εκεί που ανήκω.
Γύρισα, πάλι σε ένα κρεβάτι. Ήταν άδειο, κρύο και λίγο μελαγχολικό. Είμαι κοντά σου τώρα και το μόνο που ξέρω είναι ότι η αγάπη θα σβήσει, θα τελειώσει, θα φύγει, όπου να ΄ναι . Δεν ξέρω πώς, δεν ξέρω γιατί. Έχω άπλα μια διαίσθηση. Κάτι μέσα μου το λέει. Είμαι στην αγκαλιά σου, αλλά ξαφνικά φεύγω και πάλι. Σηκώνομαι από το κρεβάτι για να διαπιστώσω ότι είσαι ένα όνειρο. Ένα όνειρο γλυκό και μαγικό και παράλληλα δύσπιστο και σκληρό. Έτσι είναι τα όνειρα, άλλωστε. Είναι άπλα απωθημένα και το υποσυνείδητο λέει άπλα να τα ζούμε και να ελπίζουμε ότι κάποια μέρα θα γίνουν αληθινά.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Μελίνα Μητροπούλου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

16 shares

See You In FB