Ολότητα

της Μαρίας Βασιλάκη

Και μίλησα. Και έσπασες. Και ράγισα και μ’έκοψες. Και θέλησα. Δεν μπόρεσες.
Σε άγγιξα, δε μ’ένιωσες. Αγάπησα κι αισθάνθηκες. Σε κράτησα και μ’ έπεισες
Να γίνουμε από δύο, ολότητα.
Ήσουν πάγος, ήμουν αερικό
Ήσουν φωτιά έγινα στάχτη
Δε θαύμαζες τίποτα κι ήσουν ο Δίας
Κοιτούσα με δέος κι η καρδιά μου απαλό μαργαριτάρι
Και έβρισκα δίχως να ψάξω
Και γνώριζες ό,τι δεν ήξερες.
Και ήσουν άπιαστος
Και ήμουν αιθέρας που σε έκλεισα στην αγκαλιά μου
Σε σκόρπισα στους επτά ουρανούς και σ’έκανα σκόνη
Χρυσή μαγική
Σε λέγαν Έρωτα κι είχες φτερά
Με λέγαν Νεφέλη κι ήμουν αστερισμός
Δεν πρόφτασα ποτέ να σου πω το καλύτερο που σου φύλαγα
Μαζί σου μόνο ταξίδευα
Και οι πτήσεις ήταν πνευματικές
Πριν από σένα παρατηρούσες μια ζωή που τελείωνε χωρίς να έχει αρχίσει ποτέ
Και δεν ψάχνω πια. Γιατί βρήκα.
Και δεν αναζητώ πια πτήσεις
Γιατί κάθε μέρα μαζί σου είναι ταξίδι
Βουτάμε και σε μια νέα περιπέτεια
Ν’ ανακαλύψουμε ποιοι είμαστε
Να γίνουμε καλύτεροι
Και έτρεξες και σε κράτησα
Κι όταν έφευγα μου έδειξες γιατί εσένα
Και όταν δείλιασες, ήμουν η τόλμη που σου ‘δινε φτερά
Κι όταν τελειώναμε δεν είχαμε καν αρχίσει
Και ακόμη κι όταν δεν ήμασταν μαζί οι ψυχές μας ήταν.
Γιατί αγαπιόμασταν από πάντα, πριν καν γνωριστούμε.
Και σ’ αγάπησα και μ’ αγκάλιασες
Και σε έζησα και με στόλισες
Με έντυσες με πέπλα χρυσοστόλιστα και δαντελωτούς μανδύες
Η πρώτη πριγκίπισσα να ‘μαι
Κι εσύ, ο πρίγκιπας να γενείς όλο ευγένεια και περηφάνια
Το δικό μας παλάτι θα υψώναμε
Μακριά από αυλικούς κύκλους και πλούτη
Με μοναδικό μας σύμμαχο την αγάπη.

Ετικέτες: , ,

Related Posts

Μαρία Βασιλάκη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

87 shares

See You In FB