Οι τίτλοι πέθαναν

της Χριστίνας Μαζαράκη

Μη φοβάσαι, μαμά.

Οι κακές παρέες μου δεν έχουν ναρκωτικά.

Ίσα ίσα.

Με έσωσαν από κάτι χρωματιστά χαπάκια.

Κοκτέιλ από ζάναξ και βάλιουμ.

Έτσι, να απογοητεύω τον τρελάκια μου, όσο κι αν μου τα κερνάει γενναιόδωρα.

Μένουν και επιμένουν,

όταν τους γαμάνε τον κόσμο τους.

Εμμένουν στην παράνοια,

αφού κανείς δεν τους έμαθε ότι είναι η αιτία να ξερνιέται μακριά η σαπίλα.

Στρίβουν τσιγάρα με ουλές και πισώπλατα μαχαιρώματα

και φυσάνε επιδεικτικά τον καπνό μπας και θολώσουν τη φθήνια.

Κυλιούνται νεκροί ξημερώματα σε σκαλοπάτια,

μόνο και μόνο για να νομίζετε ότι κερδίσατε,

για να βάλετε στέμμα στα κουφάρια σας.

Οι κακές παρέες μου δε χρειάζονται τις λέξεις σε ένα κόσμο που στο «σ’ αγαπάω» έχει αντικατασταθεί το «π» με ένα τεράστιο «μ».

Δύο βλέμματα

για να σε ρίξουν στο βούρκο που ανήκεις,

για να μου συναρμολογήσουν τα σπασμένα μου πόδια.

Μάτια, που γεμίζουν τρύπες σε ψυχές,

Χέρια, που πιάνουν στα κλεφτά καρδιές και τις επαναφέρουν.

Όσο τους κερνάτε απογοήτευση ,

τόσο χαράζουν στο κορμί τους ελπίδες.

Μερικοί πηδάνε από ταράτσες,

τρυπάνε τις φλέβες τους, μήπως διώξουν τον πόνο τους,

χάνονται σε αρρωστημένα μυαλά

μέχρι να καταλάβουν ότι το δικό τους χύνεται σε τοίχους και πλακάκια, κάτι μισοπεθαμένα Σάββατα.

Αλλά για λίγο.

Έτσι, για τη μικρή ικανοποίηση του βασανιστή τους.

Τόσο γενναιόδωροι.

Μην κλαις.

Είναι η οικογένεια που διάλεξα.

Κι είναι τόσο γαμημένα κακοί,

Που είναι το τέλειό μου.

Και το τέλος μου.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Χριστίνα Μαζαράκη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

49 shares

See You In FB