Οι κλειστές καρδιές

της Αναστασίας Καλοβέρου

Πάντα στην ώρα μου. Συνεπής στα ραντεβού μου. Άργησε λίγο η μεσίτρια που της είχα αναθέσει την έρευνα του υποψήφιου χώρου, για τα νέα σχέδιά μου. Έψαχνα εδώ και καιρό κάτι συγκεκριμένο κι όταν την άκουσα στο τηλέφωνο να λέει:

– «Κύριε Δημήτρη, έχω να σας δείξω κάτι που, πιστεύω, θα σας αρέσει». Συμφώνησα για το ραντεβού.

Είχε καλές προδιαγραφές ο χώρος. Ήταν σε μικρό γνωστό δρόμο, κοντά στην παλιά αγορά, γνωστό πέρασμα από τουρίστες και υπαλλήλους της γύρω περιοχής. Μου περιέγραψε ότι είναι διαμπερές με δύο εισόδους. Κι επίσης, ότι έχει ανακαινισμένο όλο το εσωτερικό του, από τους προηγούμενους ενοικιαστές.

Εγώ, λοιπόν, ως δύσκολος και δύσπιστος άνθρωπος και χρόνια γνώστης της δουλειάς, ήξερα καλά πού να μην πιαστώ κορόιδο… Άντρας στα 50 του, σήμερα κι έχοντας ανοίξει και κλείσει 3 καταστήματα του συγκεκριμένου είδους, ήξερα πάρα πολύ καλά τι θέλω.

Την καλημέρισα χωρίς ιδιαίτερη διάθεση, λόγω της επαγγελματικής μας σχέσης, αλλά κι επειδή ως γνωστόν, δεν είμαι και ο πιο ευχάριστος άνθρωπος, γενικά. Δεν άργησε να με οδηγήσει εκεί, η δραστήρια μεσίτρια,μέσα από τα στενάκια της πόλης,  το’χε βάλει σκοπό να μου βρει αυτό που έψαχνα.

Απ’ έξω σκόνη και λίγη βρωμιά και μυρωδιά βραστού λουκάνικου από την απέναντι καντίνα. Τα στόρια κλειστά και με τη βοήθειά μου, τα ανεβάσαμε κάνοντας πολύ θόρυβο στη γειτονιά των γραφείων και των περαστικών. Μικρή η πόρτα του, γυάλινη με τζαμαρία όλο το μπροστινό μέρος και μέσα, ένας διάδρομος εμφανίστηκε με τον τοίχο αριστερά φορτωμένο καδράκια και διακοσμητικά και δεξιά το ξύλινο μπαρ με τα μηχανήματά του, σχεδόν άθικτα.Τα λιγοστά τραπεζάκια ήταν ακόμα σε θέσεις μάχης με τις καρέκλες κυκλικά. Τα ανοιχτόχρωμα χρώματα δημιουργούσαν μια ευχάριστη ατμόσφαιρα.

Στην άκρη του διαδρόμου, άνοιγε με φως, η άλλη πόρτα που έβλεπε στον κάτω παράλληλο δρόμο, με γλάστρες και δέντρα κ αναρριχώμενα να κάνουν σκιά, έξω στο πεζοδρόμιο, που κάποτε έβγαιναν τα εξωτερικά τραπέζια. Καινούρια όλα.Τα τραπεζοκαθίσματα, η μηχανή του εσπρέσσο, ακόμα και οι γύψινες λεπτομέρειες, ήταν προσεγμένες. Μια σήραγγα ήταν, από τη μια πλευρά του δρόμου και σε οδηγούσε στο κάτω στενό, ενώνοντας τους δύο δρόμους. Ήταν ιδανικός χώρος. Έμεναν μόνο κάποιες μικροδιορθώσεις, κατά τ’ άλλα, ναι, μου έκανε και η τιμή πάρα πολύ βολική.

Αναρωτήθηκα, γιατί το έκλεισε ο προηγούμενος και φυσικά το έθεσα σαν ερώτημα στην κυρία Μαριάνθη. Πάντα κάτι ύποπτο κρύβεται, ας προσέχουμε. Να ξέρουμε από πριν για να αποφύγουμε τις κακοτοπιές, αν μη τι άλλο.

Μου ανέφερε ότι το είχαν δύο αδέλφια και από παλιό τσαγκαράδικο που ήταν, ανακαίνισαν όλο το εσωτερικό του και το μεταμόρφωσαν σε αυτό που βλέπαμε σήμερα. Έριξαν αρκετά χρήματα στη διαμόρφωση του χώρου. Φανερό ήταν, βέβαια, αυτό. Ήταν ένα μικρό μαγαζί, με πολλές δυνατότητες, ιδανικό για σημείο συνάντησης, που θα μπορούσε με σωστές επιλογές να βγάζει αρκετά χρήματα.

Τα δυο αδέλφια, έμαθα, ότι ήρθαν από μακρινή ήπειρο, πριν λίγους μήνες, μόλις. Παιδιά Ελλήνων μεταναστών, που είχαν όνειρο να γυρίσουν πίσω στις ρίζες τους. Με διάθεση και μεράκι, θα πέρναγαν εκεί ώρες και μέρες δουλεύοντας το μικρό μαγαζί. Αυτά ήταν τα σχέδιά τους, δηλαδή.

Διαφώνησαν σε πάρα πολλά, όμως και ειδικά στη μοιρασιά των κερδών και έτσι χάλασε η συμφωνία και μάλιστα έμειναν, μέχρι σήμερα, μαλωμένοι και παρεξηγημένοι, εξιστόρησε η μεσίτρια. Περιέγραψε, επίσης, πόσο δυσκολεύτηκε να συνεννοηθεί και με τους δύο για την τιμή και τα διαδικαστικά, καθώς ο ένας δεν θέλει ν’ ακούσει για τον άλλον. Κι έτσι δεν τους ενδιέφερε καθόλου το ξεπούλημα της επιχείρησης.

Στη δουλειά δε χωράνε τέτοιοι  συναισθηματισμοί, σκέφτηκα, ενώ κούνησα το κεφάλι. Καλά να πάθουν. Καλύτερα που δεν τα κατάφεραν και βρήκα εγώ το κελεπούρι και σε πολύ καλή τιμή, παραδέχτηκα από μέσα μου. Καλύτερα, που οι καρδιές τους έκλεισαν και δεν προχώρησαν μαζί μετά από αυτή τη συνεργασία και είμαι εγώ ο τυχερός, τώρα.

Περιττοί οι συναισθηματισμοί. Ως δύσκολος άνθρωπος και άξιος επαγγελματίας, ήξερα ήδη να κρατάω κλειστές τις πόρτες σε κάθε συναίσθημα. Το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να κάνω τη δουλειά μου. Και με αυτές τις σκληρές σκέψεις, έκλεισε η συμφωνία μας.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Αναστασία Καλοβέρου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

71 shares

See You In FB