Oι έρωτες του καλοκαιριού

της Λίνας Κατσίκα

Το καλοκαίρι πλέον είναι ανάμνηση. Μαζί και οι έρωτές του. Αυτοί που πλάστηκαν κάτω από τον καυτό ήλιο, δροσίστηκαν στην αλμύρα της θάλασσας, στέριωσαν κάτω από το φεγγαρόφωτο. Τα φιλιά τα πήρε το πρώτο αεράκι και τα σκόρπισε. Οι αγκαλιές άνοιξαν για να μην κλείσουν ξανά καθώς ο ήλιος έδυε. Οι όρκοι ξεχάστηκαν με τις πρώτες σταγόνες της βροχής, που τους παρέσυρε στα ρυάκια που σχηματίστηκαν στους κρύους ασφαλτοστρωμένους δρόμους. Γιατί άραγε; Πώς γίνεται, οι ίδιοι άνθρωποι, που πριν λίγο καιρό φώλιαζαν σε αγκαλιές, να έχουν «κουμπώσει» την καρδιά τους όπως το μπουφάν τους όταν κρυώνουν; Αυτοί που έλεγαν «σ’αγαπώ» στην αμμουδιά τα  βράδια πλάι σε μια φωτιά, να κάνουν τώρα πως δεν γνωρίζονται; Αυτοί που ορκίζονταν «για πάντα» μέσα από φιλιά που έκοβαν την ανάσα, να ξεχνάνε; Πώς γίνεται; Ίσως ο ήλιος, η θάλασσα, το αυγουστιάτικο φεγγάρι να «ξυπνούν» τις αισθήσεις που «ναρκώνει» ο χειμώνας, να «αποδυναμώνουν» τις αντιστάσεις και τα «πρέπει» που μας κρατάνε μακριά από πρόσκαιρες αλλά δυνατές στιγμές, να προκαλούν εκρήξεις στα συναισθήματα που απλόχερα προσφέρονται. Ίσως…

Ετικέτες: ,

Related Posts

Λίνα Κατσίκα
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

29 shares

See You In FB