Οι επιλογές μας είμαστε εμείς!

της Μαρίας Στυλιανού

Αγαπώ τους ανθρώπους γιατί είναι ξεχωριστοί, χαρισματικοί και μοναδικοί σ’ αυτό που κάνουν. Κι επιλέγω πάντα πολύ προσεκτικά αυτούς που θέλω να ονομάζω συνοδοιπόρους καρδιάς, εξετάζοντας προσεκτικά όλα εκείνα τα κριτήρια που μπορούν να με κάνουν να τους εμπιστευτώ αλλά και να συνυπάρξω μαζί τους.

Λατρεύω τους ειλικρινείς, τους αντικειμενικούς, τους ρεαλιστές, τους καλοσυνάτους, τους ανθρώπους που λειτουργούν συνειδητά, που διαθέτουν φιλότιμο, τους ευγενικούς, τα τυπάκια με το ελεύθερο πνεύμα, με το ωραίο γούστο, με το γλυκό χαμόγελο. Αγαπώ τους ανθρώπους με χιούμορ, αυτούς που δε διστάζουν να αυτοσαρκαστούν, που δεν κρύβονται πίσω από μία κουρτίνα για να κουκουλώσουν τις ατέλειες ή τα μειονεκτήματα του χαρακτήρα τους. Μ’ αρέσει να κάνω παρέα μαζί τους, να γελάω, να διασκεδάζω, να μοιράζομαι την καθημερινότητά μου, να μαθαίνω αλλά και να μου μαθαίνουν καινούργια πράγματα. Μου αρέσει να μας βλέπω να προοδεύουμε, να εξελισσόμαστε, να συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλο, δίχως να μπαίνει ανάμεσά μας το εγωιστικό ή το συμφεροντολογικό σύνδρομο.

Δεν μπορώ να σκέφτομαι πως τα λόγια μου ή τα προσωπικά μου, θα μεταφερθούν παρά κάτω και θα μεταλλαχθούν δια μέσου ενός σπασμένου τηλεφώνου, ή ενός μυαλού που λειτουργεί περισσότερο συνωμοτικά, πονηρά, ή ψεύτικα. Σιχαίνομαι να ακούω για πηγαδάκια, για συκοφαντίες και πολύ περισσότερο με αηδιάζει η φτήνια η οποία κρύβεται πίσω από δολοπλοκίες και σενάρια επιστημονικής φαντασίας που μόνο στόχο έχουν την εξόντωση ενός ατόμου. Εύκολα μπορώ να χάσω την εμπιστοσύνη μου, δύσκολα να την ξαναποκτήσω γι’ αυτό επιλέγω τους φίλους και τους συνεργάτες μου με προσοχή και μου απαγορεύω κατηγορηματικά να κάνω εκπτώσεις. Δε θα χαριστώ ποτέ σ’ αυτόν που θα με υποσκάψει ούτε και θα μπω στη διαδικασία να κολλήσω ένα γυαλί που μόλις ράγισε για οποιονδήποτε λόγο. Ό,τι αξίζει διαρκεί, ό,τι δεν διαρκεί, πολύ απλά, δεν αξίζει.

Είναι πολύ κουραστικό και ψυχαναγκαστικό να αναγκάζομαι να λέω ή να κάνω τα ίδια πράγματα και πλήττω φρικτά όταν η συζήτηση ρουτινιάζει. Είναι θα έλεγα μια από τις περιπτώσεις που θέλω να το βάλω στα πόδια γι’ αυτό άλλωστε λέμε πως η χημεία στις ανθρώπινες σχέσεις είναι απαραίτητη.

Πιστεύω πως κάθε άνθρωπος έχει τα χαρίσματα και τις αρετές του. Είναι διαφορετικός και ξεχωρίζει από κάποιον άλλο για το καλούπι που είναι φτιαγμένη η δική του προσωπικότητα, η καλλιέργεια και η παιδεία που έχει πάρει σε συνδυασμό με τις εμπειρίες ζωής του που έχει βιώσει. Κανείς δεν μοιάζει κανενός και δεν ανήκει σε κανέναν. Συνεπώς, το να έχεις το δικαίωμα της επιλογής και της αξιολόγησης είναι κάτι σημαντικό και σπουδαίο. Δεν υπάρχουν κατεστημένα που να είναι σε θέση να σου επιβάλουν τις επιλογές που σε αντιπροσωπεύουν και δεν μπορεί κανείς να σε εξαναγκάσει να προβείς σε συμβιβασμούς τύπου ανοχής για κανέναν μα κανέναν λόγο.

Οι επιλογές μας, είμαστε εμείς οι ίδιοι… Γι’ αυτό ας τις προσέχουμε λιγάκι παραπάνω!

Ετικέτες: ,

Related Posts

Μαρία Στυλιανού
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

273 shares

See You In FB