«Οι άνθρωποι που δε γνωρίζουμε ποτέ»

της Μαριλένας Κολλάρου

Οι άνθρωποι που δε γνωρίζουμε ποτέ, ή καλύτερα, οι άνθρωποι που γνωρίζουμε λίγο, σε χρόνο και ποιότητα. Κάποιοι περαστικοί, σαν αντάρτες, περνούν κάποτε από τις ψυχές με σκοπό να μας θυμίσουν να τους αναζητήσουμε κι άλλο.

Ήρθαν και σε εμένα, με μορφές διάφορες, ψυχές ανάκατες, μυρωδιές γνώριμες και συνάμα αλλιώτικες. Συνήθως, τους ερωτεύομαι, με έναν πλατωνικό και μη χυδαίο τρόπο. Φαντάστηκα ότι μου χαμογελούν, μια βόλτα στην πιο κοντινή παραλία, φιλιά στο μάγουλο. Συνήθως, τους έσβηνε η ίδια σκέψη που τους φανέρωνε, καθώς ήταν άπιαστοι, όπως κι εγώ.

Οι άνθρωποι που δεν γνωρίζουμε ποτέ και μένουμε να αναρωτιόμαστε πώς το άπειρο ατενίζουν, πώς προτιμούν άραγε τον καφέ τους. Τα μικρά μας παράπονα, γεμάτα πλάνη και δύναμη. Δεν αγγίζουμε εκείνο που λαχταράμε, πιθανόν επειδή το λαχταρήσαμε τόσο, το πλάσαμε στο όνειρο κι η αλήθεια της ζωής θα ήταν μονάχα κατάντια, τρικλοποδιά στο όνειρο και κάθε ελπίδας ξεπεσμός.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Μαριλένα Κολλάρου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

56 shares

See You In FB