Ο συνδυασμός που σκοτώνει

Από τη Δέσποινα Μπορουτζή

Χθες, περπάτησα για ώρες στη βροχή. Με μόνη παρέα την ομπρέλα μου, περιδιάβηκα οδούς και σοκάκια του κέντρου, λέρωσα τις μπότες μου, χάζεψα βιτρίνες, ρούφηξα χρώματα και ήχους και αύρες μιας παρασκευιάτικης ανοιχτής αγοράς.

Δεν κατέβηκα να ψωνίσω. Δεν είχα δουλειά. Βόλταρα. Χωρίς σκοπό. Επί τούτω βγήκα. Αλήθεια, ποια είναι η τελευταία φορά που θυμάστε τον εαυτό σας να κάνετε κάτι, όχι με αφορμή κάτι άλλο, όχι σε συνδυασμό με κάτι άλλο;
Ακούτε ποτέ μουσική; Σκέτη. Όχι ως φόντο σε άλλες εργασίες σας.

Περπατάτε χωρίς προορισμό; Για την απόλαυση της τσάρκας, βρε αδερφέ…

Η στενότης χρόνου επέβαλε το συνδυασμό που σκοτώνει. Ό, τι κάνουμε σε συνδυασμό με κάτι άλλο. Ασορτί κατακερματισμένες απολαύσεις.
Νομίζω πως δε συνειδητοποιούμε πόσο ανοηματικό είναι όλο αυτό. Έτσι, το υιοθετούμε ως καθημερινή πρακτική μ’ ένα καθ’όλα ψυχαναγκαστικό τρόπο.

Ας αγαπήσουμε τον εαυτό μας με μια λιγότερο ματαιόδοξη προοπτική. Δουλεύουμε περισσότερο «για μας» και χάνουμε την ψυχή μας, δηλαδή «εμάς». Η αθωότητα των μαθητικών μας χρόνων, τότε που ακούγαμε ξένοιαστοι και νιώθαμε σε κάθε κύτταρο του κορμιού μας τους Doors και το «Χαμόγελο της Τζοκόντας», χάθηκε, γιατί τότε ασκούσαμε το νόμιμο δικαίωμα της δωρεάν αυτοψυχοθεραπείας δίχως τύψεις, ενώ τώρα η καρδιά ακούει τον Morrison, αλλά τα χέρια τακτοποιούν τα ντουλάπια και το μυαλό σκέφτεται ότι δεν πλήρωσε τα κοινόχρηστα.

Πήραμε τη ζωή μας λάθος…;
Είναι άδικο οι δείκτες του ρολογιού να σφίγγουν σαν τανάλια τις μικρές χαρές μας, τις γιορτές της ψυχής. Φταίνε «οι γρήγοροι ρυθμοί της σύγχρονης ζωής». Φταίμε όμως κι εμείς που αυτοπεριοριζόμαστε.
Βγείτε μια βόλτα στη βροχή και θα νιώσετε την ψυχή σας να πλαταίνει…

Ετικέτες: ,

Related Posts

Δέσποινα Μπορουτζή
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB