Ναρθηκοφόροι

της Αριάδνης Πορφυρίου

Άρχισα να λατρεύω
Τις ώρες που μου λείπεις
Στιγμές ζωής
Ή κομμάτια μας
Που ξέρουμε πως είναι εκεί
Και τα βιώνουμε
Μόνο τη νύχτα
Μόνο στη θλίψη
Μόνο όταν δε δειλιάζουμε.
Γλυκές πληγές
Ταξίδια μνήμης
Πότε με τον Απόλλωνα
Πότε με την Εκάτη.
Πολλά πράγματα δεν έκανα
Δεν τα λογίζω.
Ο Κρόνος μειδιά για με
Την ασυλλόγιστη
Που γιορτάζει όσα πρόλαβε
Και χαράζει όσα θα ’ρθουν
(Αν έρθουν…)
Οι Ερινύες ανήκουν αλλού
Πώς όμως πάντα μας καταδιώκουν;
«Ναρθηκοφόροι μεν πολλοί
Βάκχοι δε τε παύροι»
Την αλήθεια σου την ξέρω μόνο εγώ…

Ετικέτες: ,

Related Posts

by
Feelings. Facts. Faces. Full of Beauty. Fwords.
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

23 shares

See You In FB