Να τιμάς και να σέβεσαι τους γονείς σου

της Μαρίας Στυλιανού

Ξέρω, θα μου πεις πως δεν ρωτήθηκες από κανέναν αν ήθελες να έρθεις σ’ αυτό τον κόσμο. Και ίσως στο βάθος της ψυχής σου, να μην αισθάνεσαι πως έχεις και καμιά υποχρέωση σ’ αυτούς που σε μεγάλωσαν. Κι όμως, αγόρι μου, έχεις πολύ μεγάλο λάθος!

Αυτοί οι άνθρωποι που σου έδωσαν τη ζωή, που σου χάρισαν την ευλογία του να ζεις, να αναπνέεις και να υπάρχεις, έδωσαν τιτάνιες μάχες για να σε μεγαλώσουν. Θυσίασαν χιλιάδες πράγματα για να είσαι εσύ καλά, για να μπορείς να έχεις ένα πιάτο με ζεστό φαγητό, καθαρά και σιδερωμένα ρούχα, για να έχεις παιχνίδια, να ασχολείσαι με τα χόμπι που αγαπάς, να πηγαίνεις στο σχολείο, να σου πληρώνουν τα φροντιστήρια που χρειάζεσαι, τις σπουδές σου, το αυτοκίνητό σου, τις μετακινήσεις σου, τα ταξίδια, τις διακοπές σου, την καλοπέρασή σου. Και τόσα μα τόσα άλλα κομφόρ, που ούτε στα πιο τρελά σου όνειρα δεν σκέφτηκες ότι θα μπορούσες να έχεις.

Αυτοί οι άνθρωποι, ήταν εκείνοι που σε ξεσκάτωσαν, που ξενύχτισαν πάνω από το προσκεφάλι σου όταν εσύ αρρωστούσες, που ενώ ήταν άνεργοι, έκοβαν από το φαΐ τους την μπουκιά για να μπορέσουν να σου πληρώσουν τον γιατρό αλλά και τη θεραπεία σου. Ήταν εκείνοι που σε ανέχτηκαν όταν έκανες λάθη, ήταν εκείνοι που σε πήραν από το χέρι για να σε ξεμπλέξουν από τις κακές παρέες που έμπλεξες, ήταν εκείνοι που έκλαψαν μαζί σου όταν περνούσες τις πρώτες σου ερωτικές απογοητεύσεις. Ήταν εκείνοι που σε μάζευαν από τα πατώματα που σε άφηναν οι άλλοι, εκείνοι που πίστευες, που υποστήριζες με μένος, οι φίλοι σου, οι κολλητοί σου, που στο τέλος αποδεικνύονταν εχθροί σου, αυτοί που έβαζες πάνω απ’ όλους, γιατί θεωρούσες πως όλοι εκείνοι που απάρτιζαν την αυλή σου, σε νοιαζόντουσαν, σε αγαπούσαν και σε στήριζαν.

Κι όμως παιδί μου, στο λέω σαν μάνα που είμαι κι εγώ. Μάθε να τιμάς και να σέβεσαι τους γονείς σου και στήριξέ τους με την αγάπη σου όπως έκαναν κι αυτοί όλα αυτά τα χρόνια. Άκουσε τις συμβουλές τους, μην βλέπεις εχθρικά αυτά που σου λένε. Κάτι παραπάνω ξέρουν από σένα και φυσικά από τον περίγυρό σου. Ξεχώριζε το συμφέρον από την αγάπη, το αληθινό ενδιαφέρον από το βόλεμα και κατάλαβε πως όποιος σε πλησιάζει και σου αραδιάζει ένα ολόκληρο σακί με κολακείες, δεν πάει να πει πως θέλει και το καλό σου. Μάθε να δείχνεις κατανόηση, στους ανθρώπους που σου χάρισαν τη ζωή και μην ξεχνάς πως αν δεν ήταν αυτοί, εσύ δεν θα υπήρχες!

Να ευγνωμονείς και να τιμάς τους γονείς σου και να θυμάσαι πως, είναι οι μόνοι άνθρωποι που μπορούν να σε κοιτούν στα μάτια και να σου μιλάνε με τη γλώσσα της αλήθειας κι είναι οι μόνοι που θα σου σταθούν όταν τους χρειάζεσαι, χωρίς να αποσκοπούν σε ανταλλάγματα.

Να τιμάς και να σέβεσαι τους γονείς σου τώρα που ζουν. Γιατί αύριο, δεν θα έχεις τη δυνατότητα να το κάνεις και με μνημόσυνα και κόλλυβα να ξέρεις πως δεν θα μπορείς να εξιλεωθείς, όπως δεν θα μπορείς να γυρίσεις πίσω το χρόνο για να διορθώσεις τα λάθη σου!

 

Ετικέτες: ,

Related Posts

Μαρία Στυλιανού
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

131 shares

See You In FB