Να κρατάς πάντα κάτι για σένα

της Κρυσταλλένιας Γαβριηλίδου

Μακριά ή πολύ κοντά;
Τόσο κοντά όσο.
Κοντά και μακριά.
Μαζί αλλά και χωριστά.
Εμείς αλλά και εγώ.
«Να κρατάς πάντα κάτι για σένα» μου ‘λεγε ο μπαμπάς μου.
Και είναι αυτό που πάντα κρατώ και γω από ‘κεινον. Πράξη να το κάνω του το υποσχέθηκα.
Να δίνεις όσα μπορείς. 
Πολλά μα όχι όλα.
Τα περισσότερα όχι τα πάντα. 
Ποτέ σε ένα άτομο δεν τα δίνουμε όλα.
Γιατί πάντα θα θέλει και τελειωμό δε θα ‘χει.
Του βάζεις τον πήχη ψηλά. 
Τον κακομαθαίνεις.
Τον συνηθίζεις και είναι στη φύση του ανθρώπου να ζητάει κι άλλα, κι άλλα.
Μέχρι να τα πάρει όλα και να μείνεις στο τίποτα.
Δε μπορείς να δίνεις όσα έχεις.
Πρέπει να σου κρατάς ένα μαξιλάρι ασφαλείας με κομμάτια σου.
Αυτά τα «κάτι» που για σένα κρατάς.
Και ανά πάσα στιγμή μπορείς να ανατρέξεις. 
Μα αν τα δώσεις όλα τι να σου μείνει και τι να πρωτομαζέψεις;
Και ταΐζεις εγωισμούς και καθώς μεγαλώνουν εσένα πατάνε. 
Και αυτός που θα τα βάλει μαζί σου, αυτός που θα ‘ρθει να σου επιτεθεί, ο εαυτός σου θα ‘ναι. 
Και τότε να δω τι θα του πεις.
Τι θα του απαντήσεις.
Δίνε, μα δίνε ακριβά. 
Κοστολόγησε διπλά και τα ψίχουλα σου. 
Γιατί από σένα είναι. 
Κομμάτια σου που δίνεις. 
Και στο τέλος, όλα μαζεύονται και όλα μετρούν.
Άπαξ και τα δώσεις, από ‘σενα ‘φυγαν, πάνε
Να μη δίνεις από κάτι λοιπόν σε όλους. 
Γιατί τόσοι θα ‘ρθουν
Και θα αδειάσεις προτού το καταλάβεις. 
Και θα θες μετά να δώσεις και δε θα μπορείς γιατί δε θα ‘χεις. Θα σου ‘χουν τελειώσει τα αποθέματα. 
Και να σου πω, αυτό είναι το λιγότερο που σε νοιάζει.
Το θέμα είναι στη ντουλάπα να ‘χεις πάντα για σένα προμήθειες, προμήθειες με σκέψεις με συναίσθημα, κάτι από τα μύχια της δικής σου ψυχής που πρέπει να φυλάς για σένα μόνο.
Τα πολύτιμα σου είναι, και τα πολύτιμα μας τα θάβουμε ποτέ να μην τα βρουν. 

Ετικέτες: ,

Related Posts

Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB