Μια συγγνώμη αρκεί

της Δέσποινας Τσαναξή

Καμιά φορά μία συγγνώμη αρκεί…

Χωρίς δικαιολογίες και αναλύσεις.

Ένα απλό κοίταγμα στα μάτια, μία ζεστή αγκαλιά

είναι  πιο αληθινά από οποιεσδήποτε λέξεις.

Καμιά φορά ένα χαμόγελο μπορεί…

Μπορεί να ανοίξει έναν ουρανό, να τον κάνει να εκφραστεί

Καμιά φορά ένα δάκρυ είναι αρκετό…

Να βγάλει όλη σου την ψυχή, να δείξει ό,τι πιο όμορφο κρύβεις μέσα σου.

Καμιά φορά μία σκέψη είναι ικανή…

Να μετατρέψει τα πιο άσχημα συναισθήματα σ’ ένα  όμορφο όνειρο,

που δεν χρειάζεται να τελειώσει ποτέ.

Εγώ έπαψα πια να μιλώ,

γιατί οι λέξεις καμιά φορά πληγώνουν.

Καμιά φορά βιάζουν τα πιο αγνά συναισθήματα.

Οι άνθρωποι συχνά τις χρησιμοποιούν για να μαχαιρώσουν

Να κυριαρχήσουν.

Σπάνια για να εμψυχώσουν, να παρηγορήσουν

ακόμα και να νιώσουν.

Γι’ αυτό έπαψα πια να μιλώ.

Άρχισα λοιπόν να σκέφτομαι.

Να κοιτώ τον άλλον μέσα στα μάτια.

Βαθιά μέσα στην ψυχή του.

Και τότε είναι που ανακαλύπτεις και την παραμικρή λεπτομέρεια.

Όλο τον εσωτερικό πλούτο

Όλες τις μύχιες σκέψεις

Όλα τα ατόφια αισθήματα.

Τότε είναι που ξεπροβάλλει η ουσία του ανθρώπου.

Τότε είναι που ανατριχιάζεις,

Όταν κάθεται κάποιος  πλάι σου, ολόγυμνος.

Απαλλαγμένος από τις  «αγαπημένες» του λέξεις.

Χωρίς τίποτα να σκεπαστεί

χωρίς άμυνα – χωρίς υποστήριξη.

Ανεμίζονται στο δωμάτιο όλες του οι φοβίες,

οι σκέψεις,

οι χαρές και οι λύπες,

οι αγάπες και οι απογοητεύσεις.

Και τότε είναι που μπορείς να μιλήσεις.

Να μιλάς δίχως σταματημό.

Αγγίζοντας τον άλλον, την ψυχή του.

Όχι δολοφονώντας τον με λέξεις.

 

Ετικέτες: ,

Related Posts

Δέσποινα Τσαναξή
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

149 shares

See You In FB