Μια σύντομη ιστορία αγάπης

της Μαρίας Βασιλάκη

φωτογραφία: Αντώνης Τσαρούχας

Το καλοκαιρινό αεράκι της χαϊδεύει τα μαλλιά. Κάθεται στο πάτωμα, ξυπόλητη, φορώντας το χυτό λευκό της φόρεμα.
Σκεπτική όπως πάντα.
Εκείνος, κάνει το τελευταίο τσιγάρο. Κοιτάζει την οθόνη του κινητού του, αδιάφορα. Την κοιτά.
Ησυχία απλώνεται στο μικρό τους σπίτι.
Μόνο κάτι τιτιβίσματα πουλιών χαλάνε αυτή τη σιωπή.
Τα μαλλιά της κοπέλας, πέφτουν ανάλαφρα στους ώμους της δημιουργώντας ανεπιτήδευτους κυματισμούς και σχήματα.
Είναι όμορφη μέρα. Ο ήλιος λάμπει χαρίζοντας ανταύγειες μελιές στα μαλλιά της.
Η μυρωδιά του λουλουδένιου αρώματος της τυλίγει γλυκά το χώρο.
Σχεδόν μεθυστικά.
Κι εκείνος ανίκανος να της αντισταθεί την αγκαλιάζει.
Η σιωπή σπάει.
Μιλούν με τα μάτια καθώς τα φιλιά τους πέφτουν σα βροχή.
Παθιασμένοι, έρμαια των συναισθημάτων τους.
Εκείνη, συνεχίζει αμέριμνη να κάνει πράγματα που την ευχαριστούν.
Διαβάζει ποίηση τα βράδια. Της αρέσει να ερωτοτροπεί με τις λέξεις. Εξάπτουν την περιέργεια της και της δίνουν τροφή για σκέψη και μελέτη.
Εκείνος πάλι, ανήσυχο πνεύμα εκ φύσεως διαβάζει για τον κόσμο, εμπλουτίζει το μέσα του.
Τόσο που όταν έρχεται η ώρα για συζήτηση η γοητεία του γίνεται απαράμιλλη.
Αυτή, δε μπορεί ν’αντισταθεί στα σπινθηροβόλα μάτια του και στην αστείρευτη του γνώση.
Τα μυαλά τους συναντώνται και δημιουργούν μια εκρηκτική ένωση.
Τον χαζεύει καθώς της μιλά για πράγματα που μόλις ανακάλυψε.
Για φυσική, για τεχνολογία, για τον κόσμο, για έρευνες, για τα πάντα γενικότερα.
Άραγε πόσο τον θαυμάζει!
Και μαθαίνει δίπλα του, γίνεται καλύτερη.
Καμιά φορά, πιάνει τον εαυτό της να μην την ενδιαφέρουν όλα όσα λέει μα πάλι στέκεται εκεί και τον χαζεύει σαν μικρό παιδί έτοιμο να ρουφήξει γνώση.
Το κορίτσι με τα ξέπλεκα μαλλιά τώρα εγκλωβίστηκε.
Ή μάλλον, όχι εγκλωβίστηκε.
Αφέθηκε.
Στην αγκαλιά του. Σε ένα όμορφο μυαλό. Σε έναν όμορφο άνθρωπο.
Δέσμια των συναισθημάτων της και της πνευματικής και όχι μόνο έλξης τους. Της είναι αδύνατον πλέον να σκεφτεί πως θα είναι ο κόσμος μακριά του.
Κι εκείνος την αγαπά. Με τον πιο περίεργο τρόπο, μα το κάνει.
Και την προστατεύει την αγάπη του από κακοτοπιές. Τη φυλάει μόνο για εκείνον.
Μακριά απ’ τα αδιάκριτα βλέμματα. Κάποτε της είχε πει πως είναι ο τελευταίος ρομαντικός αυτού του κόσμου. Ο χρόνος μένει να το αποδείξει.                                                                                                           
 

 

Ετικέτες: ,

Related Posts

Μαρία Βασιλάκη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

66 shares

See You In FB