Μια μέλισσα είναι…

του Θεόδωρου Πάλλα

Μια μέλισσα έγειρε στη φλούδα μιας πιπερόριζας και παραδόθηκε με πρόσωπο κουρασμένο, πολύ κουρασμένο για να ξαναπετάξει.

Προσέφερε ηδονή στα άνθη, φροντίδα και στοργή στη βασίλισσα, την υπηρέτησε ευλαβικά, φόβο στον εχθρό, πόνο στο φονικό χέρι που απλώθηκε, ανακούφιση στην κυψέλη από την κάψα του κατακαλόκαιρου, φτεροκοπώντας από κάτω της, υπερβαίνοντας την κούραση έκτισε την κερήθρα με υπομονή και ταπεινότητα, βοήθησε την συνεργάτρια που έγειρε από τον κάματο, της ανασήκωσε τα φτερά και λίγο πριν ο ήλιος φύγει περιφρούρησε την είσοδο κι απόδιωξε τους κηφήνες.

Τι το ήθελε, από περιέργεια μάλλον παρά από ματαιοδοξία, και κοιτάχτηκε και στο καθρέφτισμα μιας σταγόνας από τη δροσιά που κάθισε στα πέταλα μιας μαργαρίτας;

Εκεί είδε μια πρωθιέρια της γενναιοδωρίας και της αγνότητας φυλακισμένη από τα δίχτυα της μοναξιάς και του πρώτου γήρατος.

«Θυσιάστηκες για τους άλλους», είπαν τα φτερά της κι ακινητοποιήθηκαν.

Εκεί, στη φλούδα της πιπερόριζας γερμένη, αφέθηκε στα δόκανα του λυκόφωτος που την κύκλωσε αργά, τόσο κοντά στο κτήμα με τις ανθισμένες πορτοκαλιές, στο λιβάδι με τις επαναστατημένες παπαρούνες, στη βουνοπλαγιά με το φασκόμηλο, τη μέντα, τη ρίγανη…

Μια μέλισσα είναι μια μέλισσα! Τόσο ελάχιστο όσο το πιο μεγάλο, τόσο μεγάλο όσο το πιο ελάχιστο.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Θεόδωρος Πάλλας
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

93 shares

See You In FB