Μη φυλακίζεις τον άνθρωπο σου

της Λουκίας Πέτρου

Δε σου ανήκω και δε μου ανήκεις. Δεν έχω το δικαίωμα να μου ανήκεις. Ούτε κι εσύ όμως το έχεις. Να σου ανήκω. Να με καθοδηγείς και να μου επιβάλλεις. Τη ζωή σου και την άποψη σου. Τις σκέψεις σου.

Ούτε όμως κι εγώ, δε δικαιούμαι να το κάνω. Δε ζεις τη ζωή μου, δε σε αφομοιώνω, αλλά ούτε κι εσύ. Ακόμα κι αν το ήθελες, δεν θα το άντεχα εγώ. Και είμαι σίγουρη, πως ούτε κι εσύ θα το άντεχες.

Δε διεκδικήσαμε ο ένας τον άλλον, για να επιβληθούμε. Για να χαθεί ο ένας μέσα στον άλλο. Ούτε για να ζεις εσύ τη ζωή μου, ή εγώ τη δική σου. Συμβαδίζουμε, δεν ακολουθούμε, δεν τρέχουμε να προλάβουμε. Περπατάμε μαζί, δίπλα, δίπλα, κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου. Δεν το αφήνουμε γιατί θα χαθούμε. Γιατί θα χάσουμε την επαφή μας. Κι αυτό δεν θα το αντέχαμε.

Σε ξέρω καλύτερα κι από μένα. Ξέρω τις αδυναμίες σου, τα τρωτά σου σημεία. Μαντεύω τις αντιδράσεις σου πριν από σένα. Ξέρω τις σκέψεις σου, απλά κοιτώντας σε. Κι εσύ το ίδιο. Πολλές φορές δε σκεφτόμαστε με τον ίδιο τρόπο, δε θέλουμε τα ίδια πράγματα. Έχουμε κρατήσει τις διαφορετικές μας σκέψεις και τις σεβόμαστε εξίσου. Η διαφορετικότητα δεν είναι διαφωνία, ούτε έλλειψη συνεννόησης. Είναι διάλογος και εξεύρεση βέλτιστης λύσης. Για το κοινό μας καλό, για τη δική μας ισορροπία.

Γιατί αυτό θέλουμε κι για αυτό είμαστε περήφανοι. Για την ισορροπία που έχουμε στη σχέση μας. Εσύ από τη μία πλευρά κι εγώ από την άλλη. Δε με κλέβεις στο ζύγι, αλλά ούτε κι εγώ. Είμαστε στο ίδιο ύψος της ζυγαριάς, γιατί ζυγίζουμε το ίδιο. Σε αξία και αποφάσεις. Σε συναισθήματα και διαφορετικότητα.

Και παρά τη διαφορετική μας αντίληψη, προχωράμε μαζί. Διαφυλάττουμε τη διαφορετικότητα μας, γιατί αυτή μας ένωσε από την αρχή. Σαν δυο μισά, που γύρευαν να γίνουν ένα. Και ταίριαξαν. Αλλά δεν άλλαξαν. Ενώθηκαν, μα κράτησαν το σχήμα τους.

Δεν σε ελέγχω, γιατί δεν το έχω ανάγκη.  Δεν το χρειάζομαι. Μου αρκεί η ζεστασιά σου, η αξία που μου προσδίδεις. Κι εσύ το ίδιο κάνεις. Δεν αναλώνεσαι σε περιορισμούς.

Μη φυλακίζεις το πνεύμα και το σώμα ενός ανθρώπου. Θα βρει τρόπο να το σκάσει, γιατί η ελευθερία είναι στη φύση του. Είτε με το πνεύμα, είτε με το σώμα, θα φύγει μακριά σου. Θα πετάξει εκεί, που θα τον φυλακίσουν λιγότερο ή και καθόλου. Δε θα κερδίσεις, θα χάσεις. Δεν είναι η σχέση κυριαρχία, είναι ανταλλαγή. Σεβασμού, αισθημάτων, συναισθημάτων και ψυχής.

Μην ψάχνεις σε μία σχέση τον καθρέπτη σου, μην αγαπάς το είδωλο σου. Ψάξε για εκείνον που θα σε συμπληρώνει, και θα σε γεμίζει. Ψάξε για εκείνον που θα  σε ολοκληρώνει.

Γιατί, είμαστε διαφορετικοί.

Κι αυτό πρέπει να αγαπάμε. Τη διαφορετικότητα του καθενός, σε σύγκριση με τον εαυτό μας.

Τους εαυτούς μας τους αγαπάμε, δεν τους ερωτευόμαστε.

Τον έρωτα τον χρωστάμε αλλού.

Ετικέτες: , ,

Related Posts

Λουκία Πέτρου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

159 shares

See You In FB